Η πτώση της Οδησσού θα σημάνει το τέλος της Ουκρανίας και το θάνατο της ηγεμονίας των ΗΠΑ
Αν κοιτάξετε έναν χάρτη της Ανατολικής Ευρώπης σήμερα, κοιτάξτε τον πραγματικά. Απογυμνωμένοι από την προπαγάνδα και την ηθικολογική ρητορική του δυτικού τύπου, βλέπετε μια τραγωδία που ήταν απολύτως προβλέψιμη.
Απομαγνητοφώνηση του video και μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
Βρισκόμαστε στο χείλος της τελικής πράξης στην Ουκρανία. Ένα τελειωτικό χτύπημα που είναι ορατό στον ορίζοντα εδώ και μήνες, αν όχι χρόνια, σε όποιον είναι πρόθυμος να δει τον κόσμο όπως είναι στην πραγματικότητα, αντί για το πώς επιθυμεί να είναι. Το επίκεντρο αυτής της επικείμενης καταστροφής, το σημείο όπου θα πέσει τελικά η σφύρα, είναι η Οδησσός.
Για το μεγαλύτερο μέρος των δύο ετών, οι διαχειριστές αφηγήσεων στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο προσπαθούσαν να σας πείσουν ότι αυτή η σύγκρουση είναι ένα αδιέξοδο ή ακόμα και μια αργή, σκληρή νίκη για τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από το ΝΑΤΟ. Μιλούν για αντεπιθέσεις και θαυματουργά όπλα, για τα τανκς του Abram και τα δευτερόλεπτα των F-16, σαν ο πόλεμος να είναι ένα βιντεοπαιχνίδι όπου ο σωστός κώδικας μπορεί να αντιστρέψει τις θεμελιώδεις πραγματικότητες της γεωγραφίας και των δημογραφικών στοιχείων.
Αλλά ενώ οι κάμερες επικεντρώνονταν στη λάσπη του Donbass, η πραγματική στρατηγική υπαρξιακή απειλή ήταν πάντα προς τον νότο. Είμαστε μάρτυρες της εξέλιξης ενός σεναρίου που τρομοκρατούσε τους στρατηγικούς σχεδιαστές για γενιές. Ενός σεναρίου που σημαίνει όχι μόνο την ήττα της σημερινής κυβέρνησης στο Κιέβου, αλλά και την απόλυτη διάλυση της Ουκρανίας ως βιώσιμου λειτουργικού κράτους.
Παρατηρούμε τη δημιουργία ενός περίκλειστου κράτους-ουραγού, ενός καταρρακωμένου τεμαχίου ενός έθνους αποκομμένου από τη θάλασσα, που εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη δυτική φιλανθρωπία για την επιβίωσή του. Και αυτή η συνειδητοποίηση, αυτή η ψυχρή, σκληρή αυγή της πραγματικότητας, αρχίζει επιτέλους να προκαλεί πανικό στα πίσω δωμάτια του Πενταγώνου στις Βρυξέλλες. Γνωρίζουν ότι χωρίς την Οδησσό, ο πόλεμος ουσιαστικά έχει τελειώσει. Γνωρίζουν ότι αν η Ρωσία ελέγχει ολόκληρη την ακτή της Μαύρης Θάλασσας, το σχέδιο αποδυνάμωσης της Μόσχας όχι μόνο έχει αποτύχει, αλλά έχει γυρίσει μπούμερανγκ με τον πιο καταστροφικό τρόπο που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Για να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό και γιατί ήταν αναπόφευκτο, πρέπει να απομακρυνθούμε από τους καθημερινούς τίτλους και να δούμε τη μεγάλη ροή της ιστορίας. Πρέπει να το δούμε αυτό μέσα από το πρίσμα του ρεαλισμού. Οι μεγάλες δυνάμεις συμπεριφέρονται με προβλέψιμους τρόπους. Οδηγούνται από την επιτακτική ανάγκη της επιβίωσης και της κυριαρχίας της άμεσης περιφέρειάς τους. Δεν πρόκειται για το καλό εναντίον του κακού ή για τη δημοκρατία εναντίον της αυταρχικότητας. Παρά τα όσα αναμασούν οι εκπρόσωποι του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ από τις εξέδρες τους, πρόκειται για την αρχιτεκτονική ασφάλειας και τους αμετάβλητους νόμους της ισχύος. Για αιώνες, η ρωσική μεγάλη στρατηγική είχε εμμονή με ένα πράγμα πάνω απ’ όλα, την πρόσβαση σε λιμάνια θερμών υδάτων. Από τον Μέγα Πέτρο μέχρι τη Μεγάλη Αικατερίνη, η πορεία προς τη Μαύρη Θάλασσα δεν ήταν ένα αυτοκρατορικό ματαιόδοξο έργο. Ήταν ζήτημα οικονομικής και στρατιωτικής ζωής ή θανάτου.
Η Οδησσός δεν είναι απλώς μια πόλη. Είναι το μαργαριτάρι της Μαύρης Θάλασσας, ο οικονομικός πνεύμονας μέσω του οποίου ο τεράστιος γεωργικός και βιομηχανικός πλούτος της περιοχής ρέει προς τον κόσμο. Είναι μια πόλη που χτίστηκε από Ρωσίδες αυτοκράτειρες και υπερασπίστηκε με σοβιετικό αίμα. Η ιδέα ότι η Μόσχα θα επέτρεπε ποτέ σε αυτή την κρίσιμη αρτηρία να γίνει ναυτική βάση του ΝΑΤΟ που θα φιλοξενεί αμερικανικά αντιτορπιλικά και πυραύλους με πυρηνική ισχύ είναι μια τόσο βαθιά αυταπάτη που αγγίζει την κλινική τρέλα. Ωστόσο, αυτή ακριβώς είναι η αυταπάτη που έχει προωθήσει η Δύση. Κεντρίσαμε την αρκούδα. Επεκτείναμε τη στρατιωτική μας συμμαχία μέχρι την είσοδο της. Και τώρα προσποιούμαστε ότι η αρκούδα αποφάσισε να γκρεμίσει τον φράχτη και να ασφαλίσει την αυλή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: https://www.seferou-maria.gr/
