Σφαγή των προβάτων με εντολή του Κράτους!!!

Ένα έγκλημα ντυμένο με στολή “νομιμότητας”.  Μια μαζική εκτέλεση ζώων που δεν έφταιξαν σε τίποτα — ούτε καν τα αγέννητα αρνιά δεν γλίτωσαν.

Τα πρόβατα του βοσκού… δεν τα σώσαμε. Ό,τι ανέπνεε, ό,τι κυοφορούσε ζωή, ό,τι θα γεννιόταν σε λίγες εβδομάδες, θάφτηκε ζωντανό ή νεκρό κάτω από την ίδια κρατική εντολή που παριστάνει τον νόμο.

Έφεραν εκσκαφέα. Φόρτωσαν κουφάρια. Έσβησαν έναν τόπο που σε έναν μήνα θα γέμιζε αρνιά και γάλα και φωνές. Τον έκαναν κρανίου τόπο. Έργο κρατικό. Υπογραφή επίσημη.

Και η υπεύθυνη, με στόμα παγωμένο, τόλμησε να πει το αδιανόητο: «Πρέπει να θανατωθούν. Εκτελώ εντολή.»
Μια φράση που κόβει πιο βαθιά κι από μαχαίρι. Μια φράση που σβήνει ζωές στο όνομα ενός πρωτοκόλλου.

Την προηγούμενη νύχτα προσπαθήσαμε να σηκώσουμε ανάστημα. Να φωνάξουμε ότι η ζωή δεν είναι αριθμός σε χαρτί. Να βάλουμε ανθρώπινο τείχος μπροστά στη μάντρα.
Όχι για να προκαλέσουμε — αλλά για να προστατεύσουμε πλάσματα αθώα, πλάσματα δικά μας.

Κι όμως, μας σταμάτησε ο ίδιος ο βοσκός. Ένας άνθρωπος κουρασμένος, φοβισμένος, γονατισμένος από μια πολιτεία που του φόρτωσε 100.000 ευρώ πρόστιμο, και του απείλησε κι άλλα, αν τολμούσε να υπερασπιστεί το ίδιο του το κοπάδι.

Ένας άνθρωπος που ζει από αυτά τα ζώα, που τρέφει την οικογένειά του με αυτά, που χτίζει τις μέρες του πάνω στο γάλα, τον ιδρώτα και τη γη — αναγκάστηκε να φύγει μέσα στη νύχτα. Η στάνη το πρωί ήταν άδεια.
Άδεια από ζώα. Άδεια από φωνή. Άδεια από ελπίδα.

Αυτή η εικόνα στοιχειώνει. Δεν χάθηκαν μόνο πρόβατα. Χάθηκε η ψυχή ενός ανθρώπου. Χάθηκε η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου κόσμου που βλέπει την πολιτεία να συνθλίβει και τους αδύναμους και τα ζωντανά τους.

Κι όλα έγιναν νόμιμα. Όλα έγιναν “κανονικά”. Όλα έγιναν με μια κρατική υπογραφή που βλέπει μόνο αριθμούς, πρωτόκολλα, πρόστιμα και καταστολή. Όχι ανθρώπους. Όχι ζώα. Όχι ζωή.

Αυτό είναι το μέλλον που χτίζουν: Ένα μέλλον όπου η ζωή πεθαίνει σιωπηλά, θαμμένη με εκσκαφέα,
και το ονομάζουν… τήρηση διαδικασίας.

Αυτό που έγινε δεν είναι απλώς αδικία. Είναι μια ντροπή που δεν πρέπει να ξεχαστεί. Και δεν θα ξεχαστεί.

*Νικος Παπαδόπουλος (Πρόεδρος Ελληνικού Παλμού)