Το μεγάλο πάρτι του κεφαλαίου στην πλάτη του λαού: Η «ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ», το σκάνδαλο της Εγνατίας και οι προκλητικές δηλώσεις «Πόθεν Έσχες»
Εγνατία Οδός: Ο δημόσιος πλούτος στα χέρια των λίγων και το αδιανόητο πάρτι των «αρίστων»
Εγνατία Οδός: Ο δημόσιος πλούτος στα χέρια των λίγων και το αδιανόητο πάρτι των «αρίστων»
Η πρόσφατη ανάρτηση του προέδρου της ΠΕΝΕΝ, Αντώνη Νταλακογεώργου, έρχεται να φωτίσει ξανά μια πραγματικότητα που η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί συστηματικά να παρουσιάσει ως «ανάπτυξη», «επενδύσεις» και «αξιοποίηση»: τη διαρκή μεταφορά του δημόσιου πλούτου και των κοινωνικών υποδομών στα χέρια μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Εγνατία Οδός. Ένας τεράστιος οδικός άξονας, που κατασκευάστηκε με χρήματα του ελληνικού λαού και συνολικό κόστος που έχει υπολογιστεί σε δισεκατομμύρια ευρώ, παραχωρήθηκε για δεκαετίες σε ιδιωτική εταιρεία. Με άλλα λόγια, το Δημόσιο επωμίστηκε το κόστος κατασκευής και συντήρησης μιας στρατηγικής υποδομής και στη συνέχεια παραδίδει τη δυνατότητα εκμετάλλευσής της στον ιδιώτη.
Και φυσικά, ο λογαριασμός δεν εξαφανίζεται. Μεταφέρεται στις τσέπες των πολιτών, μέσω διοδίων και συνεχών επιβαρύνσεων. Ο δρόμος που κατασκευάστηκε με δημόσιο χρήμα μετατρέπεται σε πηγή ιδιωτικού κέρδους.
Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια: κοινωνικοποίηση του κόστους, ιδιωτικοποίηση των κερδών.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο προκλητικό όταν η συζήτηση για τις παραχωρήσεις συναντά τις αποκαλύψεις και τα ερωτήματα γύρω από τα περιουσιακά στοιχεία του πολιτικού προσωπικού. Οι δηλώσεις «Πόθεν Έσχες» ορισμένων κυβερνητικών στελεχών, με καταθέσεις, επενδύσεις και ακίνητη περιουσία που για τον μέσο εργαζόμενο μοιάζουν αστρονομικά ποσά, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το πώς ακριβώς λειτουργεί η περίφημη «διαφάνεια» της εξουσίας.
Και όταν παράλληλα εμφανίζονται συγγενικές, επιχειρηματικές ή άλλες σχέσεις με εταιρείες που επωφελούνται από κρατικές συμβάσεις και παραχωρήσεις, τότε το ερώτημα της σύγκρουσης συμφερόντων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια γραφική λεπτομέρεια της πολιτικής αντιπαράθεσης. Απαιτούνται καθαρές απαντήσεις, πλήρης διαφάνεια και έλεγχος από τους αρμόδιους θεσμούς.
Γιατί εδώ βρίσκεται η ουσία.
Την ώρα που η κυβέρνηση ζητά από τον εργαζόμενο να «κάνει υπομονή», από τον συνταξιούχο να περιορίσει ακόμη περισσότερο τις ανάγκες του και από τη λαϊκή οικογένεια να πληρώνει ολοένα ακριβότερα για ενέργεια, τρόφιμα, μετακινήσεις και στέγαση, οι μεγάλες επιχειρήσεις βρίσκουν μπροστά τους έναν κρατικό μηχανισμό πρόθυμο να τους ανοίξει δρόμους για νέα κέρδη.
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Οι ίδιοι που μιλούν για «ελεύθερη αγορά» δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιούν δημόσιες υποδομές, κρατικές εγγυήσεις, συμβάσεις και παραχωρήσεις για να εξασφαλίζουν μακροχρόνιες και ιδιαίτερα επικερδείς δραστηριότητες. Κι όταν έρχεται η ώρα να μοιραστεί ο πλούτος που παράγει η κοινωνία, τότε η «ανάπτυξη» αφορά κυρίως αυτούς που βρίσκονται ήδη στην κορυφή.
Η Εγνατία Οδός δεν έπεσε από τον ουρανό. Χτίστηκε με τον ιδρώτα και τα χρήματα του ελληνικού λαού. Το ίδιο ισχύει για τους δρόμους, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα δίκτυα και συνολικά για τις δημόσιες υποδομές που δημιουργήθηκαν επί δεκαετίες με κοινωνικούς πόρους. Δεν είναι οικογενειακή περιουσία κανενός υπουργού, κανενός επιχειρηματία και κανενός επενδυτικού ομίλου. Είναι κοινωνικός πλούτος. Και η παράδοσή του σε ιδιωτικά μονοπώλια δεν αποτελεί «αξιοποίηση». Αποτελεί μια πολιτική επιλογή που μετατρέπει τις ανάγκες της κοινωνίας σε πεδίο κερδοφορίας.
Γι’ αυτό και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσα ακόμη δημόσια περιουσιακά στοιχεία θα πουληθούν ή θα παραχωρηθούν. Είναι ποιος θα αποφασίζει για τον πλούτο που παράγουμε και ποιος θα καρπώνεται τα οφέλη του.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη μία κυβερνητική «μεταρρύθμιση» ούτε μια εναλλαγή διαχειριστών της ίδιας πολιτικής.
Είναι η διεκδίκηση, μέσα από τους οργανωμένους αγώνες των εργαζομένων και της κοινωνίας, ενός διαφορετικού δρόμου: ο πλούτος και οι υποδομές που δημιουργεί η κοινωνία να υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη μιας οικονομικής ολιγαρχίας. Γιατί όσο οι δρόμοι που πληρώσαμε όλοι γίνονται διόδια για να κερδίζουν λίγοι, τόσο πιο καθαρά αποκαλύπτεται ποιοι πραγματικά βρίσκονται στη «σωστή πλευρά» της ανάπτυξης. Και σίγουρα δεν είναι εκεί η πλειοψηφία του λαού.
Υ.Γ: Νέες μεγάλες αυξήσεις στα διόδια της Εγνατίας Οδού καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, προειδοποιώντας ότι το κόστος για τους οδηγούς θα αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.
Σύμφωνα με τον Σύλλογο Εργαζομένων της «Εγνατία Οδός ΑΕ», οι αυξήσεις που προβλέπει η σύμβαση παραχώρησης έως το τέλος του 2027 φτάνουν συνολικά το 170%, οδηγώντας σε σχεδόν τριπλασιασμό του κόστους των διοδίων.
Για ένα ΙΧ που διανύει ολόκληρη την Εγνατία, τα διόδια από 19,30 ευρώ το 2023 αναμένεται να φτάσουν τα 52,20 ευρώ από το 2028.
Για φορτηγά και λεωφορεία, η αντίστοιχη χρέωση εκτιμάται ότι θα αυξηθεί από 67,50 ευρώ στα 183,80 ευρώ. Περισσότερα εδώ
