Πλησιάζει η Ώρα Μηδέν

By Pepe Escobar Strategic Culture January 31, 2026

Να λοιπόν πώς όλο το δράμα εξελίσσεται: είτε ο νεο-Καλιγούλας και η «τεράστια αρμάδα» του κάνουν παύση, ανοίγοντας χώρο για συνομιλίες, και καταλήγει να σώσει την παγκόσμια οικονομία, είτε ανοίγουμε τις Πύλες της Κόλασης στη Δυτική Ασία.

Η ώρα είναι περασμένη. Σχεδόν όλα τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους.

Ακόμα και την ώρα που η «τεράστια αρμάδα» του αναπτύσσεται, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνεχίζονται οι αναρτήσεις/κραυγές του νεο-Καλιγούλα προς το Ιράν: «ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ». Αυτή είναι η μέγιστη πίεση στην πράξη. Ούτε καν η πιθανότητα διαπραγμάτευσης. Είναι Συνθηκολόγηση ή Πόλεμος.

Οι τρεις κορυφαίες απαιτήσεις του νεο-Καλιγούλα:

1.Το Ιράν πρέπει να εγκαταλείψει το -πολιτικό- πυρηνικό του πρόγραμμα, όπως και να παύσει πλήρως τον εμπλουτισμό του ουράνιου.

2. Το Ιράν πρέπει να μειώσει το πυραυλικό του πρόγραμμα στο ελάχιστο.

3.Το Ιράν πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει τις «αντιπροσωπευτικές δυνάμεις» – όπως τη Χεζμπολάχ, την Ανσαράλα της Υεμένης και τις ιρακινές πολιτοφυλακές.

Δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση ο Ayatollah Khamenei, το IRGC και το Majlis – το Ιρανικό Κοινοβούλιο – να συμφωνήσουν σε οποιοδήποτε σημείο αυτού του τελεσιγράφου, που υπαγορεύεται, φυσικά, από τον σιωνιστικό άξονα. Επομένως, δεν υπάρχει συνθηκολόγηση.

Ένδειξη ότι η Τεχεράνη ανεβάζει δραματικά τα διακυβεύματα.

Το Majlis έχει ήδη εγκρίνει το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ. Η τελική απόφαση βρίσκεται στα χέρια της ιρανικής κυβέρνησης/μηχανισμού ασφαλείας. Αυτό είναι στην πραγματικότητα δεσμευτικό για την κυβέρνηση και τον στρατό, εξουσιοδοτώντας de facto το IRGC, υπό πλήρη συνταγματική κάλυψη, να σφραγίσει τα Στενά του Ορμούζ.

Έχω γράψει εκτενώς για αυτό στους Asia Times κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Εκείνη την εποχή, οι ειδικοί σε παράγωγα της Goldman Sachs ήταν ανένδοτοι: εάν τα Στενά του Ορμούζ μπλοκαριστούν, πριν ή κατά τη διάρκεια ενός πλήρους ναυτικού πολέμου στον Κόλπο, το πετρέλαιο μπορεί να φτάσει τα 700,00 δολάρια το βαρέλι.

Και αυτό θα είναι μόνο προσωρινό – επειδή ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία θα καταρρεύσει.

Πάνω απ’ όλα, ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ θα πυροδοτούσε την έκρηξη της αγοράς παραγώγων σε ΔΥΟ ΤΕΤΡΑΚΙΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ (ανώτατο όριο ορυχείου) δολαρίων – ανεβάζοντας τον αρχικό, παραπλανητικό υπολογισμό της BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών), που τοποθετήθηκε στα 700 τρισεκατομμύρια δολάρια. Με την πάροδο των ετών, αρκετοί traders του Κόλπου, ανεπίσημα, συμφώνησαν με τους αριθμούς του «τετράκις εκατομμυρίου».

Επίσης, κατά την τελευταία δεκαετία, το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ παραδέχτηκε ότι δεν έχει τη στρατιωτική ικανότητα να κρατήσει τα Στενά του Ορμούζ ανοιχτά. Αυτή η θέση παραμένει.

Τώρα ας περάσουμε στον ανίδεο μικρό Κουβανό, Marco Rubio  – που πλήρωσε και τον αγόρασε ο σιωνιστής δισεκατομμυριούχος γύπας Paul Singer, ο οποίος ήδη επωφελήθηκε από την επιχείρηση στη Βενεζουέλα – που μιλάει για «συγκέντρωση δυνάμεων» των ΗΠΑ κοντά στο Ιράν.

Καθώς 30-40.000 αμερικανικά στρατεύματα βρίσκονται «σε εμβέλεια χιλιάδων ιρανικών UAV και βαλλιστικών πυραύλων», είναι «συνετό» να υπάρχουν δυνάμεις για να «αμυνθούν ενάντια σε αυτό που θα μπορούσε να είναι (κατά τον ορισμό του ίδιου του Rubio) μια ιρανική απειλή».

Φυσικά, αυτή η «απειλή» δεν θα προερχόταν ποτέ από την Αυτοκρατορία του Χάους, της Λεηλασίας και των Μόνιμων Επιθέσεων – ακολουθώντας ένα νεοσυντηρητικό όνειρο που είχε ήδη σχεδιαστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Έτσι, σύμφωνα με τη λογική του Rubio, ο αμερικανικός στρατός διατηρεί τώρα το δικαίωμα να εξαπολύσει μια προληπτική επίθεση εναντίον του Ιράν.

Υποθέτοντας ότι θα συμβεί αυτό το προληπτικό χτύπημα, η Τεχεράνη έχει ήδη σηματοδοτήσει, μέσω ενός συμβούλου του Ανώτατου Ηγέτη και του Υπουργείου Εξωτερικών, μεταξύ άλλων, ότι δεν θα είναι ένας περιορισμένος πόλεμος.

Μετάφραση: ακόμη και το φάντασμα ενός Tomahawk που θα χτυπήσει το ιρανικό έδαφος θα απαντηθεί με μια «άμεση και ολοκληρωμένη απάντηση» που θα στοχεύει το Τελ Αβίβ και τις αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο.

Σύντομη ανακεφαλαίωση: ο νεο-Καλιγούλας – τουλάχιστον στην ονομαστική του αξία – παρουσιάζει τις απειλές του ως προοίμιο μιας «συμφωνίας» που στην πραγματικότητα θα ακρωτηρίαζε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ολόκληρους τους μηχανισμούς άμυνας/αποτροπής του.

Η απάντηση της Τεχεράνης: μας επιτίθεστε και καταστρέφουμε το Ισραήλ ως λειτουργική οντότητα – άφθονοι υπερηχητικοί πύραυλοι είναι σε θέση να ανταποκριθούν στο έργο – και εσείς, ο νεο-Καλιγούλας, γίνεστε υπεύθυνος για την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας.

«Αντισυμβατικά» όπλα και «στρατηγικές εκπλήξεις»

Η Βενεζουέλα ήταν απλώς μια πρόβα. Το Ιράν είναι το Άγιο Δισκοπότηρο.

Ο νεο-Καλιγούλας δεν προσπαθεί να επιβάλει έναν απλό στρατιωτικό αποκλεισμό του Ιράν. Ξεκινά σκληρό οικονομικό πόλεμο πολιορκίας – που στοχεύει όχι μόνο στο Ιράν αλλά και στην Κίνα και τη Ρωσία, διαταράσσοντας ταυτόχρονα τα έργα ολοκλήρωσης της Πρωτοβουλίας Belt and Road (BRI) (Κίνα-Ιράν) και τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC, που ενώνει Ρωσία-Ιράν-Ινδία).

Αυτό είναι το επόμενο επίπεδο – πολύ πέρα ​​από το Υβριδικό, πλησιάζοντας το καυτό – του ολοκληρωμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου ενάντια στους BRICS, που στρέφεται εναντίον όχι λιγότερων από τεσσάρων κορυφαίων BRICS: Ιράν, Ρωσία, Κίνα και Ινδία.

Είμαστε πολύ πέρα ​​από την απλή «συγκράτηση» του Ιράν. Πρόκειται για μια συστημική απειλή, ολόπλευρη, σε όλο το γεωπολιτικό και γεωοικονομικό φάσμα, που διαταράσσει άμεσα τις ενεργειακές ροές, τους διαδρόμους συνδεσιμότητας και τις στρατηγικές συνεργασίες. Και όλα αυτά μεταμφιεσμένα σε μια απλή επιχείρηση «ασφάλειας».

Η ασύμμετρη ναυτική στρατηγική του Ιράν, η οποία έχει σχεδιαστεί με σχολαστικότητα από την αρχή της χιλιετίας, έχει μυριάδες τρόπους για να αντιμετωπίσει μια αυτοκρατορική επίθεση: πάνω από 6.000 ναυτικές νάρκες, ανάπτυξη τακτικών σμήνους μέσω μικρών, πυραυλικών σκαφών, αμέτρητους πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς πυραύλους κατά πλοίων τοποθετημένους κατά μήκος της ακτογραμμής του Περσικού Κόλπου, δεκάδες drones καμικάζι, υποβρύχια και πυραύλους κατά πλοίων διάσπαρτους στα νησιά του Κόλπου.

Το Ιράν συγκεντρώνει όλη την πυροσβεστική του ισχύ σε αυτό που περιγράφει ως «πρώτη γραμμή αντιπαράθεσης», όπως στον Περσικό Κόλπο. Σε αντίθεση με τον 12ήμερο πόλεμο, όλα θα χρησιμοποιηθούν στο θέατρο: «μη συμβατικά» όπλα, μια σειρά από «στρατηγικές εκπλήξεις», νέοι υπερηχητικοί πύραυλοι, μαζικές κυβερνοεπιθέσεις.

Όσοι έχουν IQ πάνω από τη θερμοκρασία δωματίου στο Υπουργείο Αιώνιων Πολέμων θα μπορούσαν να κάνουν την έρευνά τους, για παράδειγμα, στον υπερηχητικό βαλλιστικό πύραυλο κατά πλοίων Khalij-e Fars, μέρος της στρατηγικής AAAD του Ιράν: ταχύτητα Mach 3 (3 φορές η ταχύτητα του ήχου), εμβέλεια πάνω από 300 χλμ. Κεφαλή άνω των 650 κιλών με ανιχνευτή EO/υπέρυθρης ακτινοβολίας. Ο Khalij-e Fars θα το γλεντούσε ενάντια σε αμερικανικoύς εκτεθειμένους στόχους.

Το Ιράν έχει ήδη απενεργοποιήσει τα ραντάρ του και σκοτεινιάζει, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών ραντάρ στο Διεθνές Αεροδρόμιο Imam Khomeini, για να προστατευτεί από τους αμερικανικούς πυραύλους και ταυτόχρονα να επιτρέψει την εγκατάσταση ρωσικών συστημάτων παρεμβολών Murmansk-BN (χρειάζονται σιγή ραντάρ για να βαθμονομηθούν σωστά).

Στη συνέχεια, από την αυτοκρατορική πλευρά, υπάρχει η επικείμενη είσοδος στο θέατρο του E-11A BACN: όχι ένα απλό αεροσκάφος επιτήρησης, αλλά ένα είδος τεράστιου «ιπτάμενου δρομολογητή»: ένα πανύψηλο Wi-Fi που συνδέει F-35 και F-22 χρησιμοποιώντας διαφορετικά συστήματα επικοινωνίας με επίγειες δυνάμεις και πλοία, όλα σε πραγματικό χρόνο και αποφεύγοντας το διαβόητο, ορεινό έδαφος του Ιράν.

Είστε έτοιμοι να καταστρέψετε την παγκόσμια οικονομία;

Το ΝΑΤΟ, όπως ήταν αναμενόμενο, είναι παντού τώρα, γεμάτο με έντονη ρητορική αλλαγής καθεστώτος. Ένα βάσιμο σενάριο υποδηλώνει ότι ο νεο-Καλιγούλας μπορεί να έχει κάνει συμφωνία με τους Ευρωπαίους τσιουάουα: Αποφεύγω να προσαρτήσω τη Γροιλανδία (προς το παρόν), αλλά εσείς υποστηρίζετε τον πόλεμό μου στο Ιράν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ..https://www.seferou-maria.gr

Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου