Παραβιάσεις στον Αέρα, Πιέσεις στον Βυθό – Που Βρίσκεται η Εθνική μας Κυριαρχία?
Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως καθημερινότητα την αμφισβήτηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026. Για ακόμη μία φορά το Αιγαίο γίνεται πεδίο τουρκικών προκλήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, 7 τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) πραγματοποίησαν εννέα παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών και έξι παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, στο βορειοανατολικό, κεντρικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο. Τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες.
Κάποιοι ίσως θεωρήσουν ότι πρόκειται για ακόμη ένα συνηθισμένο περιστατικό. Όμως εδώ βρίσκεται το μεγάλο πρόβλημα: όταν οι παραβιάσεις επαναλαμβάνονται, υπάρχει ο κίνδυνος η κοινωνία να τις συνηθίσει και να τις θεωρήσει μέρος μιας κανονικότητας.
Από πότε η αμφισβήτηση του εθνικού εναέριου χώρου μπορεί να θεωρείται μια συνηθισμένη καθημερινότητα;
Την ίδια στιγμή, ένα άλλο ζήτημα ιδιαίτερης εθνικής και στρατηγικής σημασίας βρίσκεται στο προσκήνιο: η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου, το γνωστό έργο Great Sea Interconnector.
Ένα έργο που δεν αφορά απλώς την τοποθέτηση ενός καλωδίου στον βυθό της Μεσογείου αφορά την ενεργειακή διασύνδεση δύο χωρών, την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και την ενεργειακή σύνδεση της Κύπρου με την Ευρώπη. Η Τουρκία έχει εκφράσει αντιρρήσεις για τις έρευνες και την πορεία του έργου, προβάλλοντας τις δικές της διεκδικήσεις στην περιοχή. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι χαρακτηριστικές.
Μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX για τις έρευνες του υποθαλάσσιου καλωδίου η Άγκυρα εξέδωσε αντίθετη NAVTEX, επιχειρώντας να προβάλει τις δικές της θέσεις. Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο Abeille Marengo πραγματοποίησε τελικά τις έρευνές του στην περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου, ολοκληρώνοντας τις εργασίες χωρίς φυσική παρεμπόδιση από την Τουρκία.
Ωστόσο, η παρουσία τουρκικής φρεγάτας στην περιοχή και η προηγούμενη εμπειρία του 2024, όταν οι έρευνες είχαν διακοπεί μέσα σε κλίμα έντασης, υπενθυμίζουν ότι το ζήτημα παραμένει γεωπολιτικά ευαίσθητο. Ας αναλογιστούμε τι πραγματικά διακυβεύεται.
Όταν μια χώρα επιχειρεί να υλοποιήσει ένα έργο ενεργειακής υποδομής σε θαλάσσια περιοχή όπου έχει δικαιώματα και αρμοδιότητες, δεν μπορεί να βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με ανταγωνιστικές διεκδικήσεις και απειλές παρεμπόδισης. Η Ελλάδα οφείλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της με βάση το διεθνές δίκαιο, με διπλωματική συνέπεια, επιχειρησιακή ετοιμότητα και ξεκάθαρη εθνική στρατηγική.
Δεν αρκεί να εκδίδουμε ανακοινώσεις μετά από κάθε περιστατικό. Δεν αρκεί να μετράμε παραβιάσεις και παραβάσεις. Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε ότι ένα ερευνητικό πλοίο ολοκλήρωσε τις εργασίες του. Χρειάζεται μια συνολική στρατηγική που θα διασφαλίζει ότι τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα δεν θα μετατρέπονται σε αντικείμενο διαρκούς διαπραγμάτευσης υπό καθεστώς πίεσης.
ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Ποια είναι η μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική απέναντι στις επαναλαμβανόμενες τουρκικές παραβιάσεις;
Πώς διασφαλίζονται οι υποθαλάσσιες ενεργειακές υποδομές και τα καλώδια ηλεκτρικής διασύνδεσης;
Ποιες είναι οι εγγυήσεις ότι το έργο Ελλάδας – Κύπρου θα προχωρήσει χωρίς νέες παρεμποδίσεις;
Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος βρίσκεται αντιμέτωπο με γεωπολιτικές πιέσεις; Και, τελικά, ποιο είναι το σχέδιο της χώρας μας για την ουσιαστική προστασία των κυριαρχικών της δικαιωμάτων;
Η ειρήνη είναι επιθυμητή ο διάλογος είναι απαραίτητος η συνεργασία μεταξύ των λαών είναι αναγκαία όμως η ειρήνη δεν μπορεί να στηρίζεται στη λογική ότι ο ένας θα αμφισβητεί και ο άλλος θα συνηθίζει. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πολεμικές ιαχές χρειάζεται σοβαρότητα, εθνική συνεννόηση, ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα, ενεργειακή αυτονομία και πολιτική βούληση.
Το Αιγαίο δεν είναι απλώς μια θαλάσσια έκταση στον χάρτη. Είναι η ιστορία μας, η γεωγραφία μας, η ασφάλειά μας και ένα κρίσιμο κομμάτι του μέλλοντος των επόμενων γενεών.
Η εθνική κυριαρχία δεν προστατεύεται με ευχολόγια. Προστατεύεται με γνώση, στρατηγική, αποφασιστικότητα και συνέπεια. Και πάνω απ’ όλα με μια πολιτεία που αντιλαμβάνεται ότι η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα δεν είναι επικοινωνιακή υπόθεση είναι ιστορική και θεσμική υποχρέωση.
Η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από διακηρύξεις και διπλωματικές ανακοινώσεις. Χρειάζεται μια πραγματική Πολιτεία Δικαίου, θεμελιωμένη σε αξίες, αρχές, ισονομία, δικαιοσύνη και σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Μια πολιτεία που θα διαθέτει ισχυρούς θεσμούς, οργανωμένη εθνική άμυνα και ολοκληρωμένη στρατηγική προστασίας της εδαφικής της ακεραιότητας.
Σε μια τέτοια Πολιτεία Δικαίου κανένας δεν θα μπορεί να παραβιάζει τα σύνορά μας και κανένας δεν θα μπορεί να αμφισβητεί ή να διεκδικεί την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα.
Ο εναέριος χώρος, τα θαλάσσια σύνορα, οι υποθαλάσσιες ενεργειακές υποδομές και κάθε σημείο εθνικού ενδιαφέροντος θα προστατεύονται με τέτοια θεσμική, διπλωματική και αμυντική θωράκιση, ώστε να μην αφήνονται περιθώρια αυθαίρετων ενεργειών, παραβιάσεων και αμφισβητήσεων.
Γιατί η πραγματική ισχύς ενός κράτους δεν μετριέται μόνο από τα όπλα που διαθέτει, αλλά και από τη δικαιοσύνη των θεσμών του, τη συνοχή της κοινωνίας του και την αποφασιστικότητα με την οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα και την ανεξαρτησία του.
Η εθνική κυριαρχία δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Η εδαφική ακεραιότητα δεν είναι αντικείμενο διεκδίκησης. Και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μια λέξη στα συντάγματα και στις πολιτικές διακηρύξεις. Πρέπει να είναι η θεμελιώδης αρχή λειτουργίας της Πολιτείας.
Αυτή είναι η Ελλάδα που οφείλουμε να οικοδομήσουμε. Μια Ελλάδα δικαίου, αξιών, αρχών, ασφάλειας, αξιοπρέπειας και πραγματικής εθνικής ανεξαρτησίας.
Αλέξανδρος Γεωργιάδης








