Πανηγυρίζουν για την «ανάπτυξη» την ώρα που το 84% των νοικοκυριών δεν έχει ούτε ευρώ στην άκρη
Σοκάρουν τα τελευταία στοιχεία
Η κυβερνητική προπαγάνδα του Κυριάκου Μητσοτάκη επιχειρεί συστηματικά να κατασκευάσει μια εικονική πραγματικότητα, πανηγυρίζοντας για δήθεν «ισχυρή ανάπτυξη», ονομαστικές αυξήσεις μισθών και υποχώρηση της ανεργίας.
Πρόκειται όμως για μια γυαλιστερή βιτρίνα που καταρέει ακαριαία μπροστά στη σκληρή καθημερινότητα που βιώνει η πλειονότητα των πολιτών, οι οποίοι αδυνατούν να βγάλουν τον μήνα.
Η περιβόητη βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος, για την οποία κομπάζει το επιτελικό κράτος, αποτελεί ένα επικοινωνιακό ψεύδος που εξανεμίζεται στα ταμεία των σούπερ μάρκετ, στους φουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος και στα εξωφρενικά ενοίκια.
Το κόστος ζωής καταπίνει ολοσχερώς οποιαδήποτε ονομαστική αύξηση, καθιστώντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών ανύπαρκτη και αποδεικνύοντας ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης εξαπατά απροκάλυπτα την κοινωνία.
Η Ελλάδα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε μια χώρα παντελούς απουσίας οικονομικής ασφάλειας, όπου η αποταμίευση αποτελεί άπιαστο όνειρο για τη συντριπτική πλειοψηφία.
Την ώρα που το Μαξίμου επικαλείται την αύξηση των συνολικών τραπεζικών καταθέσεων για να φιλοτεχνήσει μια πλαστή εικόνα ευημερίας, τα επίσημα στοιχεία του ΤΕΚΕ αποκαλύπτουν την τραγική αλήθεια: περίπου το 70% των καταθετών διαθέτει υπόλοιπο που δεν ξεπερνά τα 1.000 ευρώ.
Την ίδια στιγμή, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, το ποσοστό αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών κατέγραψε κατάρρευση κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες —τη δεύτερη μεγαλύτερη πτώση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση— τη στιγμή που στην Ευρωζώνη παρέμεινε σταθερό στο 14,3%.
Αυτή η χαοτική απόκλιση αποδεικνύει ότι η ελληνική κοινωνία καταναλώνει βίαια κάθε ευρώ του εισοδήματός της απλά και μόνο για να επιβιώσει.
Η οικονομική εξαθλίωση αποτυπώνεται ανάγλυφα και στα στοιχεία του ΙΟΒΕ, τα οποία γκρεμίζουν το κυβερνητικό αφήγημα, καθώς το 58% των καταναλωτών δηλώνει ότι μόλις που τα βγάζει πέρα, το 13% αναγκάζεται να ροκανίζει τις όποιες ελάχιστες αποταμιεύσεις του για να καλύψει βασικές ανάγκες, ενώ ένα 7% έχει ήδη βυθιστεί στα χρέη.
Μόλις ένα πενιχρό 22% καταφέρνει να αποταμιεύσει έστω και το παραμικρό, αποδεικνύοντας ότι η ανάπτυξη για την οποία κομπάζει ο Πρωθυπουργός παράγει μακροοικονομικά νούμερα, αλλά ταυτόχρονα γεννά γενικευμένη φτώχεια.
Η ουσία του προβλήματος έγκειται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιβάλει ένα μοντέλο βίαιης διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, όπου τα κεφάλαια των λίγων αυξάνονται, ενώ εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν από μισθό σε μισθό χωρίς κανένα απολύτως δίχτυ προστασίας.
Όσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει να παρουσιάζει τη μεγέθυνση του ΑΕΠ ως απόδειξη επιτυχίας, τόσο θα βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα στους αριθμούς που προβάλλονται στις τηλεοπτικές οθόνες και στην άγρια πραγματικότητα της κοινωνίας.
Διότι στο τέλος της ημέρας, η επιτυχία μιας οικονομικής πολιτικής δεν κρίνεται από τα στατιστικά γραφήματα των κυβερνητικών εκπροσώπων, αλλά από το τι απομένει στην τσέπη του πολίτη. Και σήμερα, εξαιτίας της κυβερνητικής αναλγησίας και των καταστροφικών επιλογών της Νέας Δημοκρατίας, στην τσέπη του εργαζόμενου δεν απομένει απολύτως τίποτα.
