Οικονομική εξόντωση της νέας γενιάς! Πτυχιούχοι χωρίς διέξοδο, εγκλωβισμένοι στο πατρικό και με ταμείο μηδέν
Ενώ τα επίσημα κυβερνητικά αφηγήματα πανηγυρίζουν ασταμάτητα για μια δήθεν «ανάπτυξη-θαύμα» που ξεπερνάει σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, η ωμή, καθημερινή πραγματικότητα για τους νέους στην Ελλάδα είναι σκληρή, αμείλικτη και βαθύτατα απογοητευτική.
Χαμηλοί μισθοί, υψηλή ανεργία και η παγίδα των πτυχίων
Παρά τις πολυδιαφημισμένες μειώσεις στην ανεργία σε σχέση με τις δραματικές εποχές της κρίσης, η συνολική εικόνα της αγοράς εργασίας παραπέμπει σε παρατεταμένη ασφυξία. Η Ελλάδα παραμένει καθηλωμένη στη δεύτερη χαμηλότερη θέση σε ποσοστό απασχόλησης νέων σε ολόκληρο τον ΟΟΣΑ, πίσω μόνο από την Ιταλία.
Μισθοί πείνας κάτω των 30:
Πτυχιούχοι στο κενό:
Εγκλωβισμένοι στο πατρικό:
Η αδυναμία εύρεσης επαρκούς εισοδήματος κρατάει τους νέους δεμένους στο οικογενειακό περιβάλλον. Το 74% των νέων ηλικίας 20-29 ετών ζει με τους γονείς του, με τη μέση ηλικία ανεξαρτητοποίησης να φτάνει τα 30,9 έτη.
Αν υπάρχει ένα στοιχείο που αποδεικνύει την απόλυτη κοινωνική κρίση, αυτό είναι η στέγαση. Η κατοικία έχει μετατραπεί σε απλησίαστη πολυτέλεια, με το 70% των νέων 18-24 ετών να δηλώνει διαρκώς αγχωμένο για το αν θα καταφέρει να εξασφαλίσει ένα κεραμίδι.
Ο λογαριασμός-μαμούθ:
Ένας νέος Έλληνας δαπανά σήμερα κατά μέσο όρο πάνω από το 60% του εισοδήματός του αποκλειστικά για τη στέγαση — ποσοστό που είναι σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
Το αστικό αδιέξοδο:
Στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, η κατάσταση ξεπερνά κάθε όριο, καθώς σχεδόν οκτώ στους δέκα νέους πληρώνουν τεράστιο μερίδιο του διαθέσιμου μισθού τους για ενοίκια και λογαριασμούς, βυθιζόμενοι σε καθεστώς υπερβολικής οικονομικής επιβάρυνσης.
Η νέα γενιά οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στο περιθώριο, βλέποντας το όνειρο της προσωπικής και επαγγελματικής πρόόδου να γκρεμίζεται καθημερινά κάτω από το βάρος των αδιεξόδων.
