Οι επτά προδοσίες της Γερμανίας

Απομαγνητοφώνηση video και μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου

Jeffrey Sachs: Το 1990, η Γερμανία έδωσε μια υπόσχεση, μια ιερή υπόσχεση, μια υπόσχεση που θα καθόριζε τη μοίρα της Ευρώπης για γενιές. Την έσπασαν όχι μία, επτά φορές. Και κάθε προδοσία μας έφερε πιο κοντά στον πόλεμο που βλέπουμε σήμερα στην Ουκρανία. Καλώς ήρθατε.

Είμαι ο Jeffrey Sachs, και αυτό που πρόκειται να σας πω είναι μια ιστορία που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Μια ιστορία σκόπιμης εξαπάτησης, επαναλαμβανόμενων ψεμάτων και διπλωματικών προδοσιών που εκτείνεται σε τρεις δεκαετίες. Δεν πρόκειται για ρωσική προπαγάνδα. Αυτά είναι τεκμηριωμένα γεγονότα, αρχειακά στοιχεία και ομολογίες από τους ανθρώπους που ήταν στην αίθουσα όταν λήφθηκαν οι αποφάσεις. Η Γερμανία δεν επέτρεψε απλώς να συμβεί αυτός ο πόλεμος. Η Γερμανία βοήθησε στη δημιουργία των συνθηκών που τον έκαναν αναπόφευκτο.

Επιτρέψτε μου να σας δείξω το πώς.

Φεβρουάριος 1990, ο Ψυχρός Πόλεμος τελειώνει. Η Γερμανία επιθυμεί απεγνωσμένα την επανένωση, αλλά η Σοβιετική Ένωση ελέγχει την Ανατολική Γερμανία και οι Σοβιετικοί ηγέτες είναι βαθιά νευρικοί για την ένταξη μιας επανενωμένης Γερμανίας στο ΝΑΤΟ. Ε, λοιπόν, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών James Baker και ο Γερμανός Καγκελάριος Helmut Cohl κάθονται με τον Άνδρα Gorbachev  και δίνουν μια ρητή υπόσχεση ούτε μια ίντσα προς ανατολάς. Το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί πέρα ​​από τα σύνορα μιας επανενωμένης Γερμανίας. Αυτό δεν ήταν αόριστο. Επαναλήφθηκε επανειλημμένα τον Φεβρουάριο του 1990 στον Gorbachev, στον Σοβιετικό υπουργό Εξωτερικών Eduard Shevardnadze, και σε άλλους ανώτερους Σοβιετικούς ηγέτες.

Το νόημα ήταν σαφές: Το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί στην Πολωνία, τις χώρες της Βαλτικής, την Ουκρανία ή τη Γεωργία. Με αυτή την υπόσχεση, η Γερμανία επανενώθηκε. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος επιτέλους είχε τελειώσει.

Η Ευρώπη είχε μια ευκαιρία για διαρκή ειρήνη. Αλλά μέσα σε τρία χρόνια, η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν ενεργά για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Η Γερμανία δεν ήταν παθητικός παρατηρητής. Γερμανοί αξιωματούχοι βοήθησαν να πειστεί ο Πρόεδρος Bill Clinton να επιδιώξει την ίδια επέκταση που είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ.

Πρώτη προδοσία:

Μάρτιος 1999, το ΝΑΤΟ άρχισε να βομβαρδίζει το Βελιγράδι. Για 78 ημέρες, αεροσκάφη του ΝΑΤΟ έριχναν βόμβες στην πρωτεύουσα της Σερβίας, σε σχολεία, νοσοκομεία, γέφυρες, πολιτικές υποδομές, και η Γερμανία συμμετείχε πλήρως χωρίς δισταγμό. Ο βομβαρδισμός διεξήχθη χωρίς εξουσιοδότηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Κανένα νομικό πλαίσιο, καμία διεθνής εντολή, μόνο ωμή στρατιωτική ισχύς που επιβλήθηκε σε ένα κυρίαρχο έθνος. Η Γερμανία, επανενωμένη βάσει υποσχέσεων ειρήνης, βομβάρδιζε τώρα ευρωπαϊκές πόλεις χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ.

Δεύτερη προδοσία:

Το 2002, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρονται από τη Συνθήκη εναντίον των βαλλιστικών πυραύλων. Η συνθήκη ABM ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της πυρηνικής σταθερότητας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας. Απέτρεψε έναν ανταγωνισμό εξοπλισμών στα συστήματα πυραυλικής άμυνας.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχώρησαν μονομερώς, ολόκληρο το πλαίσιο ελέγχου των πυρηνικών όπλων άρχισε να καταρρέει. Η απάντηση της Γερμανίας, σιωπή, ούτε λέξη διαμαρτυρίας. Δεν μπορείτε να επεκτείνετε μια στρατιωτική συμμαχία προς τα σύνορα μιας πυρηνικής δύναμης ενώ ταυτόχρονα καταργείτε τις συνθήκες που αποτρέπουν την πυρηνική κλιμάκωση. Η Γερμανία το γνώριζε αυτό και δεν είπε τίποτα.

Τρίτη προδοσία:

Απρίλιος 2008, Βουκουρέστι, Ρουμανία. Το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί την ετήσια σύνοδό του. Ο Πρόεδρος George W. Bush απαιτεί από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να ανακοινώσουν ότι η Ουκρανία και η Γεωργία τελικά θα ενταχθούν στη συμμαχία. Αυτή ήταν η άμεση αιτία του πολέμου που βλέπουμε σήμερα. Η καγκελάριος Angela Merkel γνώριζε ότι ήταν επικίνδυνο. Έχει γράψει στα πρόσφατα απομνημονεύματά της ότι κατάλαβε πως αυτή η απόφαση θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο. Αναγνώρισε ξεκάθαρα τον κίνδυνο. Αλλά τη δεύτερη ημέρα της συνόδου κορυφής του Βουκουρεστίου, υποχώρησε. Συμφώνησε με την αμερικανική απαίτηση. Η ειρωνεία είναι ότι το ουκρανικό κοινό αντιτάχθηκε συντριπτικά στην ένταξη στο ΝΑΤΟ εκείνη τη χρονιά. Κατάλαβαν ότι αυτή η πορεία οδηγούσε σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Αλλά η Merkel, παρά τις προσωπικές της επιφυλάξεις, πήρε την απόφαση που μας έβαλε στο δρόμο του πολέμου.

Τέταρτη προδοσία:

21 Φεβρουαρίου 2014. Κίεβο, Ουκρανία. Οι διαμαρτυρίες στο Maidan μαίνονταν επί μήνες. Οι υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας παρενέβησαν για να μεσολαβήσουν σε μια ειρηνευτική συμφωνία. Κάθισαν με τον Ουκρανό πρόεδρο Victor Yanukovich. Διαπραγματεύτηκαν τους όρους και κατέληξαν σε συμφωνία. Η συνταγματική κυβέρνηση παρέμεινε στη θέση της. Οι εκλογές διεξήχθησαν αργότερα το 2014. Όλοι υπέγραψαν. Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών εγγυήθηκε. Η κρίση αποφεύχθηκε.  Ωστόσο, μέσα σε λίγες ώρες, όλα κατέρρευσαν. Ακροδεξιοί παραστρατιωτικοί, υποστηριζόμενοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, εισέβαλαν σε κυβερνητικά κτίρια στο Κίεβο. Εγκατέστησαν μια αντισυνταγματική κυβέρνηση, ένα πραξικόπημα μεταμφιεσμένο σε επανάσταση. Ο Yanukovich δήλωσε ξεκάθαρα: «Δεν παραιτήθηκα. Είμαι ακόμα ο πρόεδρος της Ουκρανίας. Αυτό είναι πραξικόπημα». Η απάντηση της Γερμανίας, μετά τη μεσολάβηση για συμφωνία λίγες ώρες νωρίτερα, ήταν η άμεση αναγνώριση της νέας κυβέρνησης πραξικοπήματος. Χωρίς ερωτήσεις, χωρίς λογοδοσία. Το μήνυμα ήταν σαφές. Οι διπλωματικές δεσμεύσεις της Γερμανίας δεν σήμαιναν τίποτα όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήθελαν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΟ ΕΔΩ https://www.seferou-maria.gr