Ιράν: Η τελευταία αντίσταση ενάντια στον Βάαλ

Ο Alexander Dugin υποστηρίζει ότι η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν σηματοδοτεί την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου και μια νέα εποχή όπου η παγκόσμια πολιτική διέπεται από την ωμή ισχύ. (arktosjournal)

By Alexander Dugin
Mar 02, 2026

Αυτό που συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν αλλάζει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο και τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής. Ο Trump έχει ήδη δηλώσει ότι το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει: «Αυτό που είναι ηθικό είναι αυτό που θεωρώ ηθικό». Κατ’ αρχήν, μετά την απαγωγή του Maduro και την εγκαθίδρυση άμεσου εξωτερικού ελέγχου στη Βενεζουέλα, και τώρα μετά τα χτυπήματα στο Ιράν, με την στοχευμένη καταστροφή της στρατιωτικοπολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας της χώρας – μιας κυρίαρχης δύναμης που συμμετείχε οικειοθελώς σε διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες – δεν είναι πλέον δυνατό να μιλάμε για αρχές, νόμους ή οποιουσδήποτε κανόνες διεθνών σχέσεων στον κόσμο.

Πράγματι, τώρα ισχύει μόνο το δικαίωμα του ισχυρού, το δικαίωμα του γρήγορου. Όποιος χτυπά πιο γρήγορα ή ενεργεί πιο γρήγορα έχει δίκιο. Όλα τα άλλα γίνονται απλώς συμπληρωματική δικαιολόγηση. Δηλαδή, είναι πλέον σημαντικό να καταφέρει κανείς ένα αποφασιστικό πλήγμα στον εχθρό, να σπάσει την αντίστασή του, να καταστρέψει την ηγεσία του και να χτυπήσει τις κύριες στρατιωτικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις του. Μετά από αυτό, μπορείτε να το διατυπώσετε όπως θέλετε, να το δικαιολογήσετε όπως θέλετε και να αφιερώσετε πολύ χρόνο για να το τακτοποιήσετε.

Νομίζω ότι τώρα σχεδόν όλα εξαρτώνται από το πόσο χρόνο και πόσο αποφασιστικά μπορεί να αντισταθεί το Ιράν. Αν συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο ακόμη και μετά την καταστροφή της πολιτικής του ηγεσίας, αν δεν παραδοθεί, αν δεν υψώσει τη λευκή σημαία και δεν συνθηκολογήσει, τότε αυτό θα μπορούσε να έχει άσχημη κατάληξη για την ίδια τη Δύση. Διαφορετικά, τότε όλοι οι άλλοι θα αρχίσουν να ενεργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς να δίνουν σημασία σε τίποτα και υπερεκτιμώντας τις δικές τους δυνατότητες ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς. Αυτό θα δώσει ελευθερία σε πολλές περιφερειακές δυνάμεις, οι οποίες θα κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτό θα μπορούσε πολύ γρήγορα να οδηγήσει στη χρήση πυρηνικών όπλων – ίσως στη σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν, ίσως και σε άλλες συγκρούσεις. Σίγουρα δεν θα υπάρχουν πλέον κανόνες.

Εν ολίγοις, αν το Ιράν συνεχίσει την αντίστασή του υπό νέα ηγεσία, αυτό θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δύση, επηρεάζοντας τον Trump, τις ΗΠΑ και τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά αν η περίπτωση της Βενεζουέλας επαναληφθεί – είτε η νέα ηγεσία του Ιράν δηλώσει παράδοση, είτε ο στρατός απλώς δεν είναι σε θέση να συνεχίσει να πολεμά – τότε ο πόλεμος θα είναι σύντομος. Αν αυτό αποδειχθεί, τότε θα πρέπει να περιμένουμε ένα παρόμοιο σενάριο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Trump και η Δύση, βλέποντας ότι αυτό το σχέδιο λειτουργεί, θα στραφούν απλώς στην εξάλειψη της κύριας πολιτικής και στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας της Ρωσίας ως επόμενη κίνησή τους.

Σήμερα, είναι ήδη σαφές ότι ενεργούμε (σ.σ.: οι Ρώσοι) αναποφάσιστα. Ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο, θα μπορούσαμε να βρεθούμε αντιμέτωποι με το ίδιο χτύπημα ακριβώς στη μέση των επόμενων διαπραγματεύσεων με τον Kushner και τον Witkoff. Ίσως ακόμη και με πυρηνικά όπλα. Επομένως, πιστεύω ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για εμάς (σ.σ.: τους Ρώσους). Δεν υπερασπιστήκαμε τη Βενεζουέλα ή το Ιράν, και η Κίνα παραμένει επίσης ουδέτερη. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση, η Κίνα θα είναι η επόμενη μετά από εμάς. Και τότε το «βασίλειο του Epstein» θα βασιλεύει σε ολόκληρο τον χώρο της ανθρωπότητας.

Ολόκληρο το αρθρο εδω: https://www.seferou-maria.gr

Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου