Προειδοποίηση Σάι Γκαλ! Ενεργοποίηση ΤΩΡΑ της στρατηγικής συμμαχίας Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ γιατί έρχεται πόλεμος με την Τουρκία
Σε συνέντευξή του στο World Geostrategic Insights, ο Σάι Γκαλ, ιδρυτής και επικεφαλής της στρατηγικής πρακτικής Line of State και πρώην αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων της Israel Aerospace Industries, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.
Παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, απορροφά δυτικές αγορές, τεχνολογία, χρηματοδότηση και πολιτική πρόσβαση, ενώ ταυτόχρονα χτίζει αυτονομία, προβολή ισχύος και εμπρόσθια στάση πέρα από κάθε συμμαχικό περιορισμό. Η κυριαρχία δεν αυτοεκτελείται. Απαιτεί αποφασιστική άρνηση κάθε εχθρικού συστήματος πριν αυτό παγιωθεί. Και η Τουρκία βρίσκεται ήδη σε διαδικασία παγίωσης.
Ο Σάι Γκαλ υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας δεν περιορίζεται πλέον στην Ανατολία. Εκτείνεται στη Συρία, στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, στη Λιβύη και στη Σομαλία. Μαζί σχηματίζουν ένα δίκτυο βάθους, πρόσβασης, logistics, πληροφοριών και επιχειρησιακής εμβέλειας γύρω από την ευρύτερη περίμετρο του Ισραήλ.
Παράλληλα, σύμφωνα με την ανάλυση του Γκαλ, η Τουρκία ενσωματώνει εγχώρια αμυντική βιομηχανία, βαλλιστική εμβέλεια, μη επανδρωμένα συστήματα, ναυτική ισχύ και αεροδιαστημικές δυνατότητες. Το ρωσικής κατασκευής και λειτουργίας πυρηνικό εργοστάσιο Ακκούγιου δεν είναι απλώς ενεργειακό έργο. Αποτελεί προσπάθεια μετατροπής της εξάρτησης σε κυρίαρχο πυρηνικό περιθώριο ελιγμών. Η παροχή καταφυγίου, χρηματοδότησης και πολιτικής προστασίας στη Χαμάς ανήκει στο ίδιο σύστημα. Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται σε μεμονωμένα στοιχεία. Βρίσκεται στο σύνολο που σχηματίζουν: στρατιωτική προβολή, πυρηνικές φιλοδοξίες, υποστήριξη τρομοκρατίας και γεωγραφική περικύκλωση.
Η δηλωμένη πρόθεση, η αποκτηθείσα ικανότητα και η αποδεδειγμένη συμπεριφορά της Τουρκίας πλέον ευθυγραμμίζονται. Αυτό δεν είναι φάκελος Ερντογάν. Είναι τουρκικός στρατηγικός φάκελος. Ο Ερντογάν άλλαξε το λεξιλόγιο της τουρκικής ισχύος περισσότερο από το ένστικτό της.
Ο κεμαλισμός και ο ισλαμισμός του Ερντογάν είναι αντίθετα πολιτικά σχέδια, αλλά η στρατηγική αυτονομία, η περιφερειακή πρωτοκαθεδρία, η Κύπρος, το Αιγαίο και η αντίσταση σε εξωτερικό περιορισμό αποκαλύπτουν βαθύτερη συνέχεια κρατικής ισχύος. Η Δύση επανειλημμένα υπέπεσε στο λάθος να θεωρεί την κεμαλική παρουσίαση ως στρατηγική αυτοσυγκράτηση. Ο Ερντογάν απλώς ισλαμοποίησε, προσωποποίησε και έκανε ρητό ένα αντανακλαστικό που δεν επινόησε ο ίδιος
Το Ιράν καθιέρωσε το δόγμα: η απόσταση δεν είναι καταφύγιο, η πολιτική πολυπλοκότητα δεν παρέχει ασυλία, και τα εχθρικά στρατιωτικά συστήματα πρέπει να απορρίπτονται πριν από την εδραίωση. Η πρόβα δεν συνεπάγεται σειρά. Το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει πλέον σε ένα αναδυόμενο σύστημα απειλής να ωριμάσει πίσω από τη γεωγραφία, την κυριαρχία ή τη διπλωματία.
Η αποτρεπτική αρχιτεκτονική Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ πρέπει να γίνει αυτοσυντηρούμενη. Η τριμερής συνεργασία είναι πραγματική, αλλά όχι ακόμη κυρίαρχη. Οι ασκήσεις και η ανταλλαγή πληροφοριών δεν αποτελούν αποτροπή. Η αποτροπή αρχίζει όταν το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να ανιχνεύουν μαζί, να αποφασίζουν πριν η Άγκυρα εκμεταλλευτεί τον δισταγμό, να νικήσουν την εναρκτήρια κίνηση και να διατηρήσουν τη μάχη χωρίς ξένη άδεια. Δεν υπάρχει ενιαία αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας πάνω από το τρίγωνο. Η εξάρτηση από την Ουάσιγκτον είναι μη βιώσιμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν πολλαπλασιαστή δύναμης, ποτέ προϋπόθεση για δράση.
Η Ανατολική Μεσόγειος δεν θα ασφαλιστεί με απομακρυσμένη πατρωνία. Η Ιερουσαλήμ, η Αθήνα και η Λευκωσία πρέπει να κρατήσουν τη γραμμή από την πρώτη ώρα. Η Ευρώπη πρέπει να τη στηρίξει. Η Ουάσιγκτον μπορεί να την ενισχύσει. Αλλά δεν κρατά το κλειδί. Σε αυτό το πεδίο μάχης όπου η Τουρκία χτίζει δίκτυα περικύκλωσης, η αδράνεια ισοδυναμεί με παράδοση. Η κυριαρχία απαιτεί δράση. Και η απειλή από την Άγκυρα, όπως προειδοποιεί με πολεμικό τόνο ο Σάι Γκαλ στη συνέντευξή του στο World Geostrategic Insights, δεν περιμένει.
