Γεώργιος Φλώρος: Έχω την γνώμην….. ότι ο Πατριάρχης και όσοι τον μνημονεύουν είναι αντίχριστοι.
Ο αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Αρχοντώνης (νυν Οικουμενικός Πατριάρχης) αναφερόμενος στους κανόνες που απαγορεύουν τη συμπροσευχή με αιρετικούς σημειώνει πολύ συνοπτικά στη διδακτορική του διατριβή «Περί την κωδικοποίησιν των Ι. Κανόνων και των κανονικών διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία», Θεσσαλονίκη 1970, σ. 73 :
«Ομοίως δεν δύνανται να εφαρμοσθούν σήμερον και πρέπει να τροποποιηθούν αι διατάξεις αι κανονίζουσαι τας σχέσεις των Ορθοδόξων Χριστιανών προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους. Δεν δύναται η Εκκλησία να έχη διατάξεις απαγορευούσας την είσοδον εις τους ναούς των ετεροδόξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν καθ’ ήν στιγμήν αύτη διά των εκπροσώπων αυτής προσεύχεται από κοινού μετ’ αυτών διά την τελικήν ένωσιν εν τη πίστει, τη αγάπη, τη ελπίδι. Περισσοτέρα αγάπη πρέπει να «αρδεύση» πολλάς κανονικάς διατάξεις προς «ζωογονίαν». Επιβάλλεται τροποποίησις ορισμένων διατάξεων επί το φιλανθρωπότερον και ρεαλιστικώτερον. Η Εκκλησία δεν δύναται και δεν πρέπει να ζη εκτός τόπου και χρόνου».}
Κατά τον αντίχριστο λοιπόν, που τόλμησε να εκστομίσει τις ανωτέρω βλασφημίες κατά της Εκκλησίας του Χριστού, η Εκκλησία ζει εκτός τόπου και χρόνου -μέχρι τώρα.
Αυτό μάς λέει.
Και μετά τη δ@ιμονική διατριβή, το θηρίο τον ανέδειξε ως το πρώτο έτερον θηρίο («πατριάρχη»).
Οι δε ακολουθούντες αυτόν με πρωτοφανή εμμονή και θράσος λέγουν:
Και εγώ έχω την γνώμην ότι αν ο πατριάρχης πταίει σε θέματα Πίστεως και καταλύει την Ορθοδοξία δεν είναι ..πατριάρχης, ούτε εκπροσωπεί την Εκκλησία του Χριστού, ούτε εκεί που είναι αυτός υπάρχει η Αλήθεια πάνω στην Οποίαν υπάρχει, στηρίζεται και λειτουργεί η Εκκλησία του Εξαγοράσαντός μας γλυκύτατου Ιησού Χριστού.
Συνεπώς, οι πνευματικοί θάνατοι που (ο «πατριάρχης») μεταδίδει σε όσους τον/τούς ακολουθούν, δε δικαιολογεί καμία οικονομία συνύπαρξης, πόσο μάλλον να τον καλύπτετε και να δικαιολογείτε τα εγκλήματα κατά της Ορθοδοξίας ονομάζοντάς τα …πταίσματα (ελαφρά παραπτώματα).
Ουαί ..ύπουλοι, ραδιούργοι, υποκριτές, κρυφό δι@βολο-οικουμενιστές «(…) που όσοι σάς πλησιάζουν ανύποπτοι, μολύνονται και διαφθείρονται».
Κάποτε λέγατε ότι το θέμα δεν είναι δογματικό, τώρα που είναι καθαρά δογματικό και καταλύεται η Ορθοδοξία ,τί κάνετε;
Τότε όμως δεν θα σάς έχει μείνει ούτε ίχνος χάριτος , πνευματικής δυνάμεως για να αντιδράσετε και ζωής για να έχετε περιθώρια μετάνοιας.
Πολύ θα επιθυμούσα να ραπίσω το βλάσφημο στόμα σας, ελέγχοντάς σας απότομα μήπως και έτσι, ως ύστατη προσπάθεια ,συνέλθετε.
«Ράπισον αυτού την όψιν, σύντριψον το στόμα, αγίασον σου την χείρα δια της πληγής…» (Ιερ.Χρυς.)
Σού άλλαξε τη θρησκεία και την πίστη «ο πατριάρχης» σου, ταλαίπωρε!!! Καταλαβαίνεις τί σού λέω;
Μνημονεύεις αντίχριστο ως ορθοτομούντα και λέγεις ότι απλώς… πταίει;
Ασύστολα σάς εμπαίζει. «Σκασίλα μου» -λέει- κι αν τον μνημονεύσεις κι αν δεν τον μνημονεύσεις. ΚΑΙ ΑΥΤΟ σάς το είπε!!! Αλλά και πάλι κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε!
Είστε άξιοι του μυαλού και της πίστης που… κουβαλάτε.
Καλοί μου άνθρωποι, εσείς που λέτε ότι είστε του Θεού, οφείλετε να γνωρίζετε ότι σε δογματικά θέματα που οικοδομούν την Ορθή Πίστη δεν εκφράζει ο καθένας τη γνώμη του, γιατί η δική μου γνώμη είναι αυτή, η δική σου ..η άλλη, των άλλων ..οι άλλες και πάνε περίπατο τα απαρασάλευτα, η ακρίβεια (σε δογματικά) και η πεπατημένη οδός των Αγίων που άνοιξαν με σιγουριά (όχι με τη γνώμη τους),φωτιζόμενοι από το Άγιο Πνεύμα.
Όστις θέλει ακολουθεί τη γνώμη του και όστις θέλει ακολουθεί τα διαχρονικά και απαρασάλευτα και στο τέλος θα αποδειχθεί ποιος εργάστηκε εις την Άμπελο του Κυρίου και ποιος εργάστηκε συμμετέχοντας στην πτώση του φράχτη της Αμπέλου, δηλαδή στην καταστροφή της Ορθοδόξου Πίστεως.
Επειδή είναι και αυτό γραμμένο, οφείλω να σάς το καταθέσω:
«Όποιος ακολουθεί το δικό του θέλημα (γνώμη) δεν μπορεί να αποφύγει την οίηση από την οποία σαν φυσικό επακολούθημα, έρχεται η πλάνη, όπως λέει ο Άγιος Ισαάκ.»
«Και αν πολυκαιρίσει οδηγεί μετά βεβαιότητος στην αίρεση» συμπληρώνει άλλος Άγιος. (Προσέχουμε ιδιαίτερα την κρυφή οίηση που φωλιάζει, ως επί το πλείστον στους … διαβασμένους).
Έστω και τώρα, ας σώσουμε ό,τι μπορούμε.
«Εξέλθετε της Βαβυλώνας ,όσοι αποτελείτε τον λαόν Εμού του Θεού», όσο ακόμα επιτρέπει ο Θεός.
Δεν πρέπει να ευαρεστούμε τους ανθρώπους του κόσμου, αλλά τον Κύριο να ευαρεστούμε, να υμνούμε και να δοξολογούμε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν!
Πάντα με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον
