Τον Σταυρό η το Ψωμί?
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Τα γεγονότα τρέχουν και αυτήν τη φορά δε φαίνεται να έχουν γυρισμό. Βέβαια ποτέ μη λες ποτέ, γιατί και πέρυσι το καλοκαίρι μετά το πλήγμα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, που επιβεβαίωσε με θαυμαστό τρόπο το γέροντα Θεόδωρο τον Αγιοφαραγγίτη, περιμέναμε, ότι όλα θα έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, πράγμα που τελικά δε συνέβη. ΄Ομως άλλος ο χρόνος των ανθρώπων και άλλος αυτός του Θεού, για τον οποίο ακόμα και δεκάδες χρόνια είναι μια στιγμή μπροστά στην αιωνιότητα.
΄Ομως τώρα το νερό έχει μπει στο αυλάκι και διαφαίνεται η εκπλήρωση μιας άλλης προφητείας, αυτής του Πατροκοσμά που λέει: “99 φορές με τον πόλεμο και μία με την πέννα”:
Διαμεσολαβήσεις τρίτων που πέφτουν στο κενό…
Διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων που δεν οδηγούν πουθενά…
Εκεχειρίες που δεν τηρούνται αλλά χρησιμεύουν στην ανασύνταξη των δυνάμεων και των δύο πλευρών…
Μα… ο Ντόναλντ είναι αντιπαγκοσμιοποιητής, αντινεοταξίτης… λένε κάποιοι. Το άλλο με τον Τοτό; Η αλήθεια, παίδες, είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Εν γνώσει του ή εν αγνοία του ή ακόμα ακόμα εν ανοία του -γιατί δε λες, ότι τα έχει και τετρακόσια / άλλος Μπάιντεν μας βρήκε- ο Τραμπούκος υπηρετεί την εν λόγω ατζέντα με σθένος. Και μπορεί να διαφοροποιήθηκε σε κάποια πράγματα, όπως woke agenda και κλ1μ@τική αλλαγή αλλά οπωσδήποτε πάνω από όλα προωθεί την ψηφιακή δικτατορία, όπως και τα εδώ καμάρια μας, οι Ευρω-πέη.
Ζούμε στην εποχή που χωρίζει η ήρα από το σιτάρι. Και τα εμπόδια υψώνονται ένα ένα μπροστά μας. Και δεν πρόκειται για δρόμο ταχύτητας αλλά για μαραθώνιο μετ’ εμποδίων. Οι παγίδες διαδέχονται η μία την άλλη και τρέχα γύρευε, ποιος θα τις αποφύγει και ποιος θα πέσει μέσα.
Η αρχή και το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα έγινε με την πλανδημία. Μια καλοστημένη παγίδα που φόρτωσε στο 70% του πληθυσμού μία “ανεξάλειπτη σφραγίδα”… Δεν τα λέω εγώ. Ο Ιωάννης Κυπραίος τα λέει. Και κάπου μέσα σε εκείνην την αναμπουμπούλα πρωτοακούσαμε και για διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού αλλά τελικά δεν τους έκατσε και γλυτώσαμε προς ώρας την πείνα.
Και κάπου εκεί πήραν ανάποδες οι Αλήτ-ες, γιατί αυτοί οι καταραμένοι -ή μήπως ευλογημένοι;- οι ψέκες τους χάλασαν τη δουλειά. Και επειδή κι αυτός ο μεσσίας – Μαρία Αντουανέττα με τις παραξενιές του βιάζεται να κοπιάσει, εεεε, πρέπει κάποιος να του στρώσει το δρόμο και να τον κουβαλήσει ως σωτήρα!
Και σαν κλείσουν τα στενά, ποιος μας πιάνει!
Ενεργειακή κρίση de facto, αφού παράλληλα και όλως τυχαίως πλήττονται και κοιτάσματα και διυλιστήρια και δε συμμαζεύεται…
Και ως απόρροια αυτής τέλος τα ταξιδάκια, ο τουρισμός, μη σας πω ακόμα και οι μετακινήσεις εντός και επί τα αυτά… Και κάπως έτσι προετοιμάζουμε και τις πολυπόθητες πόλεις των δεκαπέντε λεπτών… Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια! Yes!
Και βεβαίως βεβαίως η πείνα έρχεται straight through, όπως θα έλεγε και ο Γιωργάρας ο Ζαμπέτας, Θεός σχωρέστον…
Γιατί, αφού καταστρέψαμε με (παρα)νόμους γεωργία και κτηνοτροφία, δίνουμε και το τελειωτικό χτύπημα στα λιπάσματα και από δω παν κι οι άλλοι…
΄Ελα μωρέ, μία ταυτοτητούλα είναι. Πώς κάνεις έτσι;
΄Ελα μωρέ, ένας αριθμός είναι. Πώς κάνεις έτσι;
΄Ελα μωρέ, ψηφιακό χρήμα είναι. Πώς κάνεις έτσι;
Κάπως έτσι πάμε, να τους τα πασάρουμε, εμείς οι Αλήτ-ες αλλά δε μας βγαίνει. Γιατί έχουσιν γνώσιν οι φύλακες – όχι όλοι αλλά περισσότεροι από το πρότζεκτ πλανδημία, που τους πιάσαμε στον ύπνο.
΄Ελα μωρέ και τι σε νοιάζει, τι θα πάθεις σε πέντε χρόνια;
Κάπως έτσι τους τα λέγαμε τότε και κάναμε ωραία και καλά τη δουλειά μας και από δω το εμβόλιο και από εκεί ο τάφος και από δω η επιστήμη και από εκεί οι ψέκες αλλά οι ψέκες ζουν και βασιλεύουν και οι μπιστήμονες βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα και κάποιοι ξύπνησαν…
Επομένως το σκεφτήκαμε κάπως έτσι:
Θα φέρουμε πείνα και των γονέων…
Θα φέρουμε γενικότερη εξαθλίωση…
Θα τραβήξουμε μια ύφεση για αρχή, ένα κραχ στην πορεία…
Και μετά θα βάλουμε τα μεγάλα μέσα: Στυγνός εκβιασμός και από δω παν κι οι άλλοι. ΄Η υπακούς σε όλα και σου πετάμε ένα ξεροκόμματο ίσα ίσα να ψοφοζήσεις ή άντε γεια… (WEF: “Δε θα ‘εχετε τίποτα και θα είσαστε ευτυχισμένοι.”)
ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ:
ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ, ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΛΑΪΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ…
“Η Ελλάδα θα πέσει έξω οικονομικά με το ευρώ, θα μπουν μεγάλοι φόροι και θα έρθει πολύ μεγάλη φτώχεια και πείνα, αναγκαστική επιστροφή του κόσμου στα χωριά, προσπάθεια επιβολής της Κάρτας – Ταυτότητας, εκλογές και ακυβερνησία, ξένος κυβερνήτης που θα μας φέρουν απ΄ έξω.
Θα βάλουν μπροστά σας τον “Σταυρό” και το “Ψωμί” και θα σας πουν διαλέξτε!
Θα σας αναγκάσουν να πάρετε μια κάρτα-ταυτότητα. Θα κάνετε όλες τις συναλλαγές σας με αυτή. Να μη την πάρετε, είναι του Αντιχρίστου. Όποιος την πάρει αμέσως ξεβαπτίζεται. Θα αναγκάσουν τον κόσμο να πάρει τη κάρτα με διάφορους τρόπους.
Τα πράγματα θα αλλάξουν, δεν θα είναι όπως τώρα. Θα έρθει μεγάλη φτώχεια! Θα πουν, είσαι μακροχρόνια άνεργος, δικαιούσαι ένα βοήθημα οικονομικό, για να το πάρεις όμως θα πρέπει να έχεις την κάρτα-ταυτότητα. Εκεί θα εξαπατηθούν πολλοί… Σκέψου ένα πατέρα με τρία παιδιά που έχουν τρεις μέρες να φάνε. Θα τρέχει αμέσως να πάρει τη κάρτα, για να αγοράσει λίγα μακαρόνια, λίγα φασόλια…”
Και από τις ανέκδοτες προφητείες της, που πρωτοδημοσιεύσαμε στο Βάλσαμο:
“Θα έρθει καιρός που θα σκέπτεστε να ανάψετε το φως. Πολλοί θα βγάλουν και λυχνάρια.
Θα δείτε τέτοια πείνα που δεν έχει ξανάρθει σε όλον τον κόσμο. Ο Κύριος δε θα εξαφανίσει το λάδι και το κρασί.”
Και μάλλον εδώ η γερόντισσα αναφέρεται στο 6-6 της Αποκάλυψης, όπου κάνει λόγο για τη μεγάλη αύξηση στις τιμές των τροφίμων για τον άνθρωπο (σιτάρι) και των ζωοτροφών (κριθάρι):
6-6 καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν· χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
6-6 Και άκουσα σαν μια φωνή από το μέσο των τεσσάρων γεμάτων ζωή όντων να λέει. Ένας χοίνικας σιτάρι για ένα δηνάριο, και τρεις χοίνικες κριθάρι για ένα δηνάριο· αλλά το λάδι και το κρασί μην τα πειράξεις.
Και ακούω πολλούς που λένε “άντε, να έρθουν τα γεγονότα, να ξεμπερδεύουμε”. Και ίσως έχουν την αίσθηση, ότι τα χειρότερα πέρασαν αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Και κανείς δεν μπορεί, να έχει τη βεβαιότητα, ότι στο δίλημμα “το σταυρό ή το ψωμί” θα επιλέξει το σταυρό. Γιατί απλούστατα αυτή η σιγουριά ισοδυναμεί με υπερηφάνεια, που ως γνωστόν είναι ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα. Και τιμωρείται ανάλογα…
Μα τι λες, βρε ΄Αννα; Αλαμπουρνέζικα μιλάς ή μήπως Σουαχίλι;
Oh yes! Εκτός αν έχουμε την εντύπωση, ότι του λόγου μας είμαστε ανώτεροι του Αποστόλου Πέτρου. Και τι έκανε ο Πέτρος, περικαλώ;
΄Οταν βρίσκονταν όλοι στο Μυστικό Δείπνο, διερρήγνυε τα ιμάτιά του, ότι δεν επρόκειτο, να προδώσει τον Κύριο αλλά ότι ήταν έτοιμος ακόμα και στη φυλακή και στο θάνατο, να πάει μαζί Του.
Και τι του απάντησε ο Χριστός μας; Οέο;
“Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με” (Ματθ. 26:34)
΄Οπερ και εγένετο! Και πού ήταν το σφάλμα του Πέτρου;
΄Οτι είχε τη βεβαιότητα για τον εαυτό του, ότι θα έμενε μέχρι τέλος πιστός στον Κύριό του και Θεό του βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Ενώ αντ’ αυτού έπρεπε, να πει: “Κύριε, βοήθησέ με, δυνάμωσέ μου την πίστη, ώστε να μη σε αρνηθώ!”
΄Ετσι κι εμείς, αντί να σηκώνουμε ψηλά τον αμανέ, ας σκύψουμε το κεφάλι και ας παραμείνουμε ταπεινοί, γιατί…
«Οι έσχατοι έσονται πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι» (Ματθ. 20:16)
Ενώ μέχρι και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας τα είχαν πει:
“Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.”
Εν ολίγοις, παίδες, αν σήμερα που τα έχουμε όλα ή τουλάχιστον δεν πεινάμε, αγχωνόμαστε για το αν θα μας ζορίσουν για τη νέα ταυτότητα ή αν θα μας επιτρέψουν να κάνουμε φορολογική δήλωση χωρίς προσωπικό αριθμό, όταν θα έχουμε φθάσει στο μηδέν και θα εξαρτιόμαστε για την επιβίωσή μας από κάποιους ανάλγητους γραφειοκράτες, που θα υπακούν εντολές και θα σου ζητάνε ψηφιακή ταυτότητα και προσωπικό αριθμό για να σου δώσουν ένα ψωροεπίδομα, εκεί να δω τη μαγκιά μας και φυσικά την πίστη μας…
Γιατί τα επόμενα εμπόδια του μαραθωνίου που διανύουμε, οι επόμενες παγίδες, τις οποίες θα κληθούμε, να αποφύγουμε θα είναι:
Να μην πάρουμε ταυτότητα ή προσωπικό αριθμό ακόμα και αν πεθαίνουμε της πείνας…
(«Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν· τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν· μη σας μέλλει· δώσατέ τα· δεν είναι ιδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται».)
Να αποδείξουμε την ανθρωπιά μας και να προσφέρουμε στο συνάνθρωπο, όχι από το περίσσευμα αλλά από το υστέρημά μας:
Γερόντισσα Λαμπρινή:
“Θα βλέπετε ανθρώπους να πρήζονται και να πέφτουν κάτω από την πείνα. Αν μας ζητήσουν λίγη τροφή από αυτήν που έχουμε και δε δώσουμε και αυτός φεύγοντας πέσει και πεθάνει από την πείνα, είμαστε κι εμείς συνένοχοι στο θάνατό του.”
Γιατί τις δύσκολες εκείνες ώρες θα κληθούμε, να δώσουμε για άλλη μια φορά εξετάσεις:
“Επείνασα γαρ και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και ουκ εποτίσατέ με, ξένος ήμην και ου συνηγάγετέ με, γυμνός και ου περιεβάλετέ με, ασθενής και εν φυλακή και ουκ επεσκέψασθέ με”.
Και βέβαια δε θέλω ούτε να σκεφτώ το χειρότερο σενάριο, που είναι ποιο; Να τρέξουν όλα τα πρότζεκτ μαζί και εκτός από πόλεμο, πέινα να ξανακουβαλήσουν καμιά πανδημία ή να σκηνοθετήσουν καμιά ψευτοεισβολή εξωγήινων. Γιατί Χόλιγουντ είναι αυτό, ό,τι θέλει κάνει.
Εν ολίγοις, παίδες, για να μην τα πολυλογώ, οι δοκιμασίες είναι μπροστά μας και χωρίς πίστη και πνευματική προετοιμασία κανείς δε θα μπορέσει, να ανταπεξέλθει. Και όσο για τους χλιαρούς χριστιανούς, αυτούς ο Θεός θα τους εμέσει. Και μακάρι να μην συγκαταλεχθούμε σε αυτούς.
Στώμεν καλώς μετά φόβου Θεού και μετά πολλής ταπεινώσεως…
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ.
