Πολιτική αποπροσανατολισμού: Τα σκάνδαλα που μένουν στο σκοτάδι και η ψηφιακή επιτήρηση που έρχεται?

ΟΠΕΚΕΠΕ, σύμβαση 717, Τέμπη και γεωπολιτικές εξελίξεις: Ποιος ελέγχει την ατζέντα και ποια κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα;

Πολλά «μπαγλαρώματα» ξεκίνησαν και η δημόσια συζήτηση κατακλύζεται από αποκαλύψεις, διώξεις και καταγγελίες. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο ποιοι συλλαμβάνονται, αλλά και ποιες υποθέσεις εξακολουθούν να περιμένουν απαντήσεις, ποιοι έχουν πολιτικές ευθύνες και ποια ζητήματα μένουν εκτός του προσκήνιου.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Τα εκατομμύρια και οι πολιτικές ευθύνες

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει αναδείξει σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων, τους ελέγχους και τις ενδεχόμενες ευθύνες πολιτικών προσώπων. Η κοινωνία δικαιούται πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστική διερεύνηση κάθε καταγγελίας, χωρίς επιλεκτικές αποκαλύψεις και χωρίς να περιορίζεται η συζήτηση σε πρόσωπα χαμηλότερων βαθμίδων.

Οι πολίτες θέλουν να γνωρίζουν ποιοι γνώριζαν, ποιοι έπρεπε να ελέγξουν και αν υπήρξαν παρεμβάσεις ή παραλείψεις σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας. Οι ευθύνες πρέπει να αποδίδονται με βάση τα στοιχεία και όχι με βάση την επικοινωνιακή διαχείριση.

Σύμβαση 717: Τα ερωτήματα για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων

Την ίδια ώρα, η σύμβαση 717 για τη σηματοδότηση και την τηλεδιοίκηση των σιδηροδρόμων εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης για τις καθυστερήσεις στα συστήματα ασφαλείας και τις ευθύνες που πρέπει να διερευνηθούν.

Η τραγωδία των Τεμπών ανέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τις συνέπειες των προβλημάτων στο σιδηροδρομικό δίκτυο. Το ζητούμενο είναι να αποσαφηνιστεί πλήρως τι δεν υλοποιήθηκε, γιατί καθυστέρησε, ποιοι είχαν την ευθύνη και αν υπήρξαν παραλείψεις που επηρέασαν την ασφάλεια των μεταφορών.

Δεν αρκούν οι γενικές διαβεβαιώσεις. Απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις, έλεγχος των συμβάσεων και απόδοση ευθυνών όπου αυτές τεκμηριώνονται. Κάθε ευρώ δημόσιου χρήματος και κάθε απόφαση που αφορά την ασφάλεια των επιβατών πρέπει να ελέγχεται εξονυχιστικά.

• 41,3 εκατ. ευρώ: το αρχικό συμβατικό τίμημα της σύμβασης 717/2014, για σηματοδότηση, τηλεδιοίκηση και αντικατάσταση 70 αλλαγών τροχιάς.

• Περίπου 51–60 εκατ. ευρώ: το κόστος αυξήθηκε με τις συμπληρωματικές συμβάσεις και τις αναθεωρήσεις. Δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών στις 23 Οκτωβρίου 2026 αναφέρει ότι η σύμβαση εμφανίστηκε να παραδίδεται με κόστος περίπου 60 εκατ. ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2023, δηλαδή μετά την τραγωδία. Το κρίσιμο είναι ότι το έργο έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το 2016, αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί όταν συνέβη η τραγωδία των Τεμπών, στις 28 Φεβρουαρίου 2023.

Από τα μετρητά στο ψηφιακό χρήμα;

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τίθεται και ένα ευρύτερο πολιτικό ερώτημα: μήπως η ανάδειξη οικονομικών σκανδάλων χρησιμοποιείται επικοινωνιακά για να ενισχυθεί η αποδοχή της πλήρους ψηφιοποίησης των συναλλαγών;

Το επιχείρημα ότι οι απάτες με τα μετρητά επιβάλλουν περισσότερους ψηφιακούς ελέγχους μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πρόσχημα για τη διεύρυνση της κρατικής επιτήρησης, εάν δεν συνοδεύεται από σαφείς εγγυήσεις για την ιδιωτικότητα και τις ατομικές ελευθερίες.

Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της απάτης είναι αναγκαία. Δεν σημαίνει, όμως, ότι κάθε πολίτης πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει ύποπτος ούτε ότι η ψηφιοποίηση αποτελεί από μόνη της λύση για τη διαφθορά. Το ζητούμενο είναι οι αποτελεσματικοί έλεγχοι, η ισονομία και η λογοδοσία, είτε οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με μετρητά είτε ηλεκτρονικά.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η Μονή Σινά

Παράλληλα, οι εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τη Μονή Σινά προκαλούν εύλογο ενδιαφέρον και προβληματισμό. Πρόκειται για ζητήματα με διαφορετικό χαρακτήρα και βαρύτητα, τα οποία απαιτούν αυτοτελή και σοβαρή ενημέρωση.

Ωστόσο, όταν πολλές μεγάλες υποθέσεις εξελίσσονται ταυτόχρονα, η δημόσια συζήτηση συχνά διασπάται σε πολλά μέτωπα. Έτσι, υπάρχει ο κίνδυνος κρίσιμα ερωτήματα για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, την ασφάλεια των πολιτών και τις κυβερνητικές ευθύνες να χάνονται μέσα στον καταιγισμό της επικαιρότητας.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι οι εξελίξεις είναι οργανωμένες ή «στημένες» για να αποπροσανατολίσουν την κοινωνία. Επιβάλλει, όμως, στους δημοσιογράφους και στους πολίτες να εξετάζουν με κριτικό πνεύμα την πολιτική ατζέντα και να απαιτούν απαντήσεις για όλα τα ζητήματα, χωρίς εξαιρέσεις.

Η ουσία βρίσκεται στη λογοδοσία

Το ερώτημα, τελικά, είναι απλό: Θα διερευνηθούν σε βάθος όλες οι υποθέσεις ή θα αρκεστούμε σε αποσπασματικές αποκαλύψεις που κυριαρχούν στην επικαιρότητα για λίγες ημέρες;

Θα δοθούν σαφείς απαντήσεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τη σύμβαση 717 και τις καθυστερήσεις στα συστήματα σιδηροδρομικής ασφάλειας; Θα ελεγχθούν οι πολιτικές ευθύνες με βάση τα πραγματικά στοιχεία; Και θα διασφαλιστεί ότι η ψηφιακή μετάβαση δεν θα χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για τον περιορισμό της ιδιωτικότητας;

Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από όσα αποκαλύπτονται, αλλά και από όσα παραμένουν ανεξιχνίαστα ή δεν ελέγχονται με την ίδια επιμονή.

Οι πολίτες δεν χρειάζονται επιλεκτική ενημέρωση και επικοινωνιακές εντυπώσεις. Χρειάζονται διαφάνεια, στοιχεία, δικαιοσύνη και λογοδοσία. Και κυρίως, δεν πρέπει να επιτρέψουν σε καμία υπόθεση της επικαιρότητας να σβήσει από τη δημόσια συζήτηση τα ερωτήματα που εξακολουθούν να ζητούν απαντήσεις.

Δυστυχώς η Κυβέρνηση και μια Αντιπολίτευση παίζουν επικίνδυνο παιχνίδι συγκάλυψης.. .Αλλά τους ενδιαφέρουν και ταΐζουν κουτόχορτα απο τα Μέσα που επίσης μοιράζουν Δημόσιο χρήμα!!

*Άρθρο του Δημοσιογράφου Χρόνη Προσαλέντη