Ο χρόνος τελειώνει! Η Ευρώπη έχει εβδομάδες και όχι μήνες πριν από την ολοκληρωτική ενεργειακή κατάρρευση
Η αντίστροφη μέτρηση για την οικονομική αυτοκτονία της Ευρώπης ξεκίνησε. Ενώ ο πόλεμος στο Ιράν μετατρέπει τον Περσικό Κόλπο σε μια απέραντη λίμνη φωτιάς, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρακολουθούν έντρομοι τα τελευταία ψήγματα ορυκτών καυσίμων να φτάνουν στις ακτές τους. Αυτό που έρχεται δεν είναι μια απλή κρίση, είναι ένας τυφώνας που θα ισοπεδώσει τη βιομηχανία, θα καθηλώσει τα όνειρά μας στο έδαφος και θα στείλει τον πληθωρισμό σε επίπεδα που θα κάνουν την εποχή του Covid να μοιάζει με παιδική χαρά.
Οι δηλώσεις των ισχυρών της Ευρώπης στάζουν αίμα και αγωνία. Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς παραδέχθηκε ωμά ότι η οικονομική αιμορραγία που ξεκίνησε θα είναι πιο επώδυνη από οτιδήποτε ζήσαμε στην Ουκρανία ή την πανδημία. Ακόμα πιο συγκλονιστικός, ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας, Γκίντο Κροσέτο, εξομολογήθηκε ότι οι πληροφορίες που φτάνουν στο γραφείο του τον έχουν αφήσει άυπνο, καθώς η πραγματικότητα του πολέμου καταπίνει κάθε ελπίδα ευστάθειας.
Η Κριστίν Λαγκάρντ, από τον πύργο της ΕΚΤ, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες είναι «πέρα από αυτό που μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας». Δεν μιλάμε πια για νούμερα σε μια οθόνη, αλλά για μια δομική κατάρρευση που μπορεί να κρατήσει χρόνια, αλλάζοντας το DNA της ηπείρου για πάντα.
Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι ζωτικής σημασίας για τις μεταφορές και τη θέρμανση, αλλά υποστηρίζουν επίσης ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού της βιομηχανίας, επηρεάζοντας την παραγωγή τροφίμων, τα πλαστικά, τα χημικά και τη γεωργία. Και αυτό δεν περιλαμβάνει τις ελλείψεις σε άλλους πόρους που προκαλούνται από το κλείσιμο του στενού, συμπεριλαμβανομένων των λιπασμάτων και του ηλίου, που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή μικροτσίπ.
Μέχρι στιγμής, η ζημιά για τους Ευρωπαίους καταναλωτές έχει περιοριστεί κυρίως στην τιμή στην αντλία, όπως αναφέρει το Politico
Η θηλιά του Ορμούζ και η ειρωνεία του Τραμπ
Το 20% της παγκόσμιας ενέργειας περνούσε κάποτε από το Στενό του Ορμούζ. Σήμερα, η πύλη αυτή είναι σφραγισμένη από το Ιράν, που απειλεί να βυθίσει οποιοδήποτε πλοίο τολμήσει να την πλησιάσει. Και μέσα σε αυτό το χάος, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να ρίξει «λάδι στη φωτιά». Με μια κυνική ανάρτηση στο Truth Social, ο Αμερικανός Πρόεδρος εγκατέλειψε την Ευρώπη στη μοίρα της: «Μάθετε να πολεμάτε μόνοι σας! Πηγαίνετε να πάρετε το δικό σας πετρέλαιο!».
Αυτή η φράση είναι το τέλος της δυτικής αλληλεγγύης. Η Ευρώπη, που βασιζόταν στην αμερικανική ομπρέλα και τις σταθερές ροές του Κόλπου, βρίσκεται τώρα γυμνή και ανυπεράσπιστη, αντιμέτωπη με έναν ενεργειακό θάνατο που θα χτυπήσει κάθε πτυχή της παραγωγής, από τα πλαστικά και τα λιπάσματα μέχρι το κρίσιμο ήλιο για τα μικροτσίπ.
Με σχεδόν όλους τους παγκόσμιους προμηθευτές στη μέγιστη χωρητικότητα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρχίζουν να «συνειδητοποιούν ότι οι προμήθειες LNG στις οποίες βασίζονταν δεν έφταναν εδώ όπως αναμενόταν», δήλωσε η Jaller-Makarewicz. «Δεν είναι ότι έχουμε ένα buffer. Δεν είναι ότι έχουμε κάποια ασφάλεια εκεί». Η Ευρώπη, είπε, θα αρχίσει να αισθάνεται τον πόνο «τον επόμενο μήνα» – ίσως μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Το τέλος των αιθέρων και οι «ενεργειακές καραντίνες»
Η καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών πρόκειται να μεταμορφωθεί σε έναν εφιάλτη περιορισμών.
Η αεροπορία βρίσκεται σε κατάρρευση. Με την τιμή των καυσίμων αεριωθούμενων να έχει υπερδιπλασιαστεί (ξεπερνώντας τα 1.700 δολάρια ανά τόνο), οι αεροπορικές εταιρείες όπως η Lufthansa ήδη συζητούν για την καθήλωση δεκάδων αεροσκαφών. Τα ταξίδια γίνονται προνόμιο των ελαχίστων, και οι οικογένειες θα χωριστούν από απροσπέλαστα σύνορα κόστους.
Η βιομηχανική αυτοχειρία: Το τέλος του «Made in Europe»
Η βαριά βιομηχανία, η καρδιά της ευρωπαϊκής οικονομίας, σταματά να χτυπά. Οι ενεργοβόροι κολοσσοί των χημικών, όπως η Covestro, δηλώνουν ότι το κόστος είναι πλέον μη βιώσιμο. Ο χάλυβας, τα πλαστικά, τα λιπάσματα — όλα όσα στηρίζουν τη γεωργία και τη μεταποίηση — ακριβαίνουν τόσο πολύ που η παραγωγή τους στην Ευρώπη καθίσταται αδύνατη.
Χωρίς σταθερές τιμές ενέργειας, καμία επένδυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Η Ευρώπη δεν χάνει μόνο την ενέργειά της, χάνει το μέλλον της, καθώς τα κεφάλαια και οι βιομηχανίες μεταναστεύουν σε πιο ασφαλείς λιμένες, αφήνοντας πίσω τους μια ήπειρο γεμάτη σκουριασμένα εργοστάσια και ανεργία.
Ο στασιμοπληθωρισμός: Η θανάσιμη παγίδα
Οικονομικά, η κατάσταση περιγράφεται με μια λέξη που προκαλεί τρόμο: Στασιμοπληθωρισμός. Είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο, όπου η ανάπτυξη μηδενίζεται ενώ οι τιμές συνεχίζουν να εκτοξεύονται. Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις προειδοποίησε ότι αυτός ο γύρος πληθωρισμού θα είναι ανεξέλεγκτος.
Οι κυβερνήσεις, ήδη φορτωμένες με τα χρέη προηγούμενων κρίσεων, θα δουν το κόστος δανεισμού να εκτινάσσεται.
