Ιερωμένος με ανοικτή επιστολή προς Ιερώνυμο: Που πειθαρχείς στον Θεό η την “Πολιτεία”?

Επιστολή Εφημέριου για τις κλειστές εκκλησίες που ραγίζει κόκκαλα !

Τον κώδωνα του κινδύνου για την απαγόρευση της τέλεσης των Ιεροπραξιών και τις συνέπειες αυτού, κρούει με  επιστολή του  στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.Ιερώνυμο Β , ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Κοκολάκης.

Η επιστολή του εκπαιδευτικού και εφημέριου του Ιερού Ναού Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Χολαργού, π. Βασίλειος ζητά από τον Πρωθιεράρχη της Ελλαδικής Εκκλησίας να ενεργήσει τα δέοντα ώστε κλήρος και λαός να ζήσουν εντός των Ναών τα Άγια Πάθη και την Ανάσταση του Θεανθρώπου.

Σε ένα σημείο εμμέσως πλην σαφώς ρωτά τον Αρχιεπίσκοπο που πειθαρχείς στον Θεό η την πολιτεία? Είναι καταφύγιο προσφυγής και προσευχής η εκκλησία? Γιατί κλείνεις τις εκκλησίες ? Δεν είναι αγιασμένος ο χώρος της? Είναι η δεν είναι αληθής ο λόγος του Αγίου Πορφυρίου αλλά και άλλων Αγίων οτι η κτιστή Ἐκκλησία είναι η υπόσταση της ακτίστου;

Κλείνει ποτέ ένα νοσοκομείο λόγω κάποιας πανδημίας; Είναι η δεν είναι νοσοκομείο η Εκκλησία; Πως θα παρακαλέσω το Θεό την Παναγία τον Χριστό όταν εν μέρει θα τους έχω αρνηθεί? Αν πεθάνω Τι θα απαντήσω όταν ρωτηθώ με ποιο δικαίωμα στέρησα τη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία από τους πιστούς; Οτι υπάκουσα στην Πολιτεία και την Ιερά Σύνοδο με πρόσχημα την υγεία? Λειτουργία δεν σημαίνει έργο του Λαού?

 

Αναλυτικά:
Ἀνοιχτή ἐπιστολή πρός τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος
Ἐν Χολαργῷ, 25-3-2020

Πρός τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον
Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος
κ. Ἱερώνυμον Β΄

Μακαριώτατε,

Αἰτοῦμαι τίς πατρικές σας εὐχές.

Ὡς ἀνάξιος λειτουργός τοῦ Ὑψίστου, σάν υἱός πρός Πατέρα καταθέτω μέ ἁπλά λόγια τίς ἀπορίες-σκέψεις μου, προβληματισμούς καί διαθέσεις μου, σέ Σᾶς πού ἔχετε ἀναλάβει θείᾳ χάριτι τόν ρόλο τοῦ πνευματικοῦ μας πατέρα καί καθοδηγητῆ γιά τήν Οὐράνια Βασιλεία. Ἐπιπλέον ἐννοεῖται ὅτι δέν κάνω τόν δάσκαλο.

Προφανῶς καί γνωρίζετε τήν μέχρι τώρα συνέπεια, πειθαρχία καί ὑπακοή πού δείχνω στά ποιμαντικά μου καθήκοντα καί ὡς ἐφημέριος καί ὡς ὑπεύθυνος τῆς Νεότητας τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς Ἱεροῦ Ναοῦ.

Βεβαίως καί γνωρίζω τίς ἀπαγορεύσεις ἀπό πλευρᾶς Πολιτείας καί Ἱερᾶς Συνόδου ὡς πρός τήν τέλεση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν, ἀλλά καί τίς ἐνδεχόμενες συνέπειες πού θά ἔχω στήν περίπτωση ἀνυπακοῆς. Σαφῶς καί γνωρίζω πώς ἡ προσωρινή -θέλω να πιστεύω- στέρηση τῆς Θείας Λειτουργίας καί ἀκολούθως τῆς Θείας Κοινωνίας ὀφείλεται στή γενικότερη ἀποστασία μας (πορνεῖες, μοιχεῖες, ὁμοφυλοφιλία… καί ὄχι μόνο). Ἑπομένως θά μποροῦσε να πεῖ κανείς ὅτι εἶναι ἕνα ἐπιτίμιο, ἕνας κανόνας τοῦ ἀγαπημένου μας Θεοῦ πρός μετάνοια, πρός αὐτοέλεγχο καί περισσότερη προσευχή.

Ὡστόσο ὅμως ἡ συνείδησή μου μέ ἐλέγχει θέτοντάς μου τά ἑξῆς ἐρωτήματα:

Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ ἤ ἀνθρώποις (πολιτεία);

Πῶς ἀπό δῶ καί πέρα θά παρακαλέσω τόν Θεό καί τήν Παναγία, ὅταν ἤδη θά τούς ἔχω ἐν μέρει ἀρνηθεῖ;

Τί θά ἔκανε ἕνας ἅγιος ἱερεύς στήν προκειμένη περίσταση τῶν ἡμερῶν μας;

Εἶναι ἤ δέν εἶναι ἀληθής ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Πορφυρίου ἀλλά καί ἄλλων ἁγίων ὅτι ἡ κτιστή Ἐκκλησία εἶναι ἡ ὑπόσταση τῆς ἀκτίστου; Κλείνει ποτέ ἕνα νοσοκομεῖο λόγῳ κάποιας πανδημίας; Εἶναι ἤ δέν εἶναι νοσοκομεῖο ἡ Ἐκκλησία; Δέν εἶναι ἁγιασμένος ὁ χῶρος τῆς Ἐκκλησίας; (τό ξύλο, τό μέταλλο, τό μάρμαρο, τό ὕφασμα…)

Σέ προηγούμενες πανδημίες ἡ Ἐκκλησία τουλάχιστον ἐθεωρεῖτο καταφύγιο προσφυγῆς καί προσευχῆς. Ἔπαψε νά εἶναι τέτοιο στίς ἡμέρες μας; Λιτανεῖες, ἱερά λείψανα καί εἰκόνες δέν παύουν πλέον νόσους καί ξηρασίες;

Ἄν πεθάνω αὐτήν τή στιγμή, τί θά ἀπολογηθῶ στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό; Ὅτι ὑπήκουσα στήν Πολιτεία καί στήν Ἱερά Σύνοδο χάριν τῆς ὑγείας τῶν συνανθρώπων μου; Τί θά ἀπαντήσω ὅταν ρωτηθῶ μέ ποιό δικαίωμα στέρησα τή Θεία Λειτουργία καί τή Θεία Κοινωνία ἀπό τούς πιστούς; Λειτουργία δέν σημαίνει ἔργο τοῦ λαοῦ;

Μπορεῖ νά μείνει σπίτι του ἀνενεργός ὁ λειτουργός τοῦ Ὑψίστου;

Πῶς θά παροτρύνω τούς ἀνθρώπους ἀπό ἐδῶ καί πέρα λέγοντάς τους «ἐλᾶτε στήν Ἐκκλησία νά λειτουργηθῆτε, νά ἐξομολογηθῆτε, νά κοινωνήσετε, νά σωθῆτε;»; Δέν θά μοῦ ἀπαντήσουν δικαίως «μά ἐσεῖς τίς κλείσατε!»; Δέν θά μέ περιγελάσουν καί πάλι δικαίως λέγοντάς μου «ἀκόμη καί στά σοῦπερ μάρκετ, ὑπό προϋποθέσεις, δέν μπαίνουν δύο ἕως πέντε ἄτομα, ἀλλά πολύ περισσότερα»;

Τά περί δημοκρατίας καί ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου τά ξεχάσαμε;

Γιά ὅλους αὐτούς τούς λόγους-προβληματισμούς πού δέν εἶναι μόνο δικοί μου ἀλλά καί πολλῶν ἄλλων ἱερέων καί πιστῶν, ἐπειδή δέν ἀντέχουμε νά μή λειτουργοῦμε οἱ ἱερεῖς ἤ νά μή λειτουργοῦνται οἱ πιστοί, ἔστω τίς Κυριακές, σᾶς παρακαλοῦμε νά ἐνεργῆστε τά δέοντα, ὥστε νά ζήσουμε ἐντός τῶν ἱερῶν ναῶν τά ἅγια Πάθη τοῦ Χριστοῦ μας φθάνοντας καί στήν Ἀνάσταση.

Ἀσπάζομαι τήν δεξιά Σας.

Πρωτ. Βασίλειος Κοκολάκης
ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ

Δείτε περισσότερα

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close