Γ.Ζωγράφος: Νέες ταυτότητες, προσωπικός αριθμός και ψηφιακή σκλαβιά

Ο Γιάννης Ζωγράφος αναφέρθηκε αρχικά στις παλιές αστυνομικές ταυτότητες, υποστηρίζοντας ότι δεν «λήγουν», καθώς αποτελούν έγγραφα ταυτοποίησης. Όπως είπε, η αλλαγή που τέθηκε σε εφαρμογή αφορά τη δυνατότητα χρήσης της παλιάς ταυτότητας για την έκδοση ή ανανέωση διαβατηρίου.

«Κατά τα άλλα, στον δρόμο, αν σας ελέγξουν, αλλά και στις εκλογές, εφόσον πάτε να ψηφίσετε, θα ψηφίσετε με την ίδια ταυτότητα και δεν θα σας πει κανένας τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σε ό,τι αφορά τα ταξίδια, εξήγησε ότι για να ταξιδέψει κάποιος σε χώρες του Σένγκεν χρειάζεται διαβατήριο ή νέα ταυτότητα. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι στην πράξη οι έλεγχοι πραγματοποιούνται από τις αεροπορικές εταιρείες και ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου επιβάτες έχουν ταξιδέψει με την παλιά ταυτότητα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις τους έχει απαγορευτεί η επιβίβαση.

Ο Γιάννης Ζωγράφος υποστήριξε στη συνέχεια ότι υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ της παλιάς και της νέας ταυτότητας. Όπως ανέφερε, η νέα ταυτότητα περιέχει ηλεκτρονικό τσιπ, ενώ συνέδεσε τη λειτουργία του με τον προσωπικό αριθμό.

Κατά την άποψή του, ο προσωπικός αριθμός δημιουργεί τη δυνατότητα διασύνδεσης διαφορετικών κατηγοριών προσωπικών δεδομένων. Υποστήριξε ότι σήμερα οι διαφορετικοί αριθμοί ταυτοποίησης εξακολουθούν να ισχύουν παράλληλα, ενώ ο προσωπικός αριθμός απονέμεται χωρίς, όπως είπε, να έχει ακόμη ενεργοποιηθεί πλήρως για όλες τις χρήσεις.

«Όταν όλοι αυτοί οι αριθμοί αντικατασταθούν από έναν, τότε εκείνος ο ένας, είτε είναι ιδιώτης, είτε ιδιωτική εταιρεία, είτε hacker, μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία», ανέφερε, εκφράζοντας την ανησυχία του για τη συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων.

Ο ίδιος συνέδεσε το ζήτημα με το λεγόμενο social credit, υποστηρίζοντας ότι στο μέλλον θα μπορούσε να υπάρξει ένα σύστημα στο οποίο η συμπεριφορά των πολιτών θα αξιολογείται και θα επηρεάζει τις δυνατότητές τους να πραγματοποιούν συγκεκριμένες δραστηριότητες.

Αναφέρθηκε επίσης στην Κίνα και στην περίοδο της πανδημίας, υποστηρίζοντας ότι η καταγραφή και χαρτογράφηση των πολιτών μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο έλεγχο της καθημερινής τους ζωής.

«Αυτό είναι που έρχεται και αυτό είναι που θέλουμε εμείς να προλάβουμε», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι να αποφευχθεί μια κοινωνία στην οποία οι κινήσεις και οι δραστηριότητες των πολιτών θα μπορούν να ελέγχονται μέσω ενός ενιαίου ψηφιακού συστήματος.

Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του, υποστήριξε ότι η διασύνδεση του προσωπικού αριθμού με τα κοινωνικά δίκτυα θα μπορούσε, κατά την εκτίμησή του, να δημιουργήσει ένα ακόμη μεγαλύτερο σύστημα ελέγχου. Έθεσε το ερώτημα εάν στο μέλλον μια διαδικτυακή δραστηριότητα θα μπορούσε να συνδεθεί με τον προσωπικό αριθμό ενός πολίτη και να έχει συνέπειες σε άλλες δραστηριότητές του.

Ο Γιάννης Ζωγράφος εξέφρασε ακόμη την ανησυχία του για τη συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών στη διαχείριση προσωπικών δεδομένων και έθεσε ζήτημα σχετικά με την ασφάλεια των πληροφοριών και το ενδεχόμενο παράνομης διάθεσής τους.

Αναφερόμενος στην πορεία εφαρμογής των νέων ταυτοτήτων και του προσωπικού αριθμού, εκτίμησε ότι η διαδικασία θα προχωρήσει σταδιακά και ότι ενδέχεται να υπάρξουν αρχικά προαιρετικά και στη συνέχεια υποχρεωτικά στάδια εφαρμογής, τα οποία θα συνοδεύονται από κυρώσεις για όσους δεν συμμορφώνονται.

Σύνδεσε, μάλιστα, την εξέλιξη αυτή με την εμπειρία των εμβολιασμών κατά την περίοδο της πανδημίας, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε αντίστοιχη πορεία από την προαιρετικότητα προς την υποχρεωτικότητα.

Σε ερώτηση για το εάν οι νέες ταυτότητες θα επιβληθούν τελικά υποχρεωτικά, απάντησε ότι θεωρεί πως αυτό θα συμβεί. Υποστήριξε ότι η πλήρης εφαρμογή μπορεί να καθυστερεί για πολιτικούς λόγους και εκτίμησε ότι οι πιέσεις θα αυξηθούν μετά τις εκλογές.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι όσοι αρνηθούν να αποκτήσουν τη νέα ταυτότητα θα αντιμετωπίσουν προβλήματα στην καθημερινότητά τους, ενώ, όπως είπε, εάν η άρνηση αφορά μεγάλο μέρος του πληθυσμού, το σύστημα δεν θα μπορεί να λειτουργήσει όπως σχεδιάζεται.

Αναφερόμενος στην υπόλοιπη Ευρώπη, υποστήριξε ότι η πολιτική για τις ταυτότητες δεν αποτελεί ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική, αλλά επιλογή των επιμέρους κυβερνήσεων. Επικαλέστηκε, επίσης, παραδείγματα από ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με τη χρήση του ηλεκτρονικού χρήματος, υποστηρίζοντας ότι τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η πλήρης εξάρτηση από ηλεκτρονικά μέσα γίνονται ιδιαίτερα εμφανή σε περιπτώσεις διακοπής ηλεκτροδότησης.

Ο ίδιος χαρακτήρισε τη σταδιακή μετάβαση σε όλο και μεγαλύτερη ψηφιοποίηση ως «τακτική της σαλαμοποίησης» και χρησιμοποίησε την παρομοίωση του «βατράχου που βράζει», υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές εφαρμόζονται σταδιακά ώστε η κοινωνία να τις αποδέχεται χωρίς να αντιδρά.

Στη συνέχεια συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με θρησκευτικές αναφορές και το «χάραγμα», υποστηρίζοντας ότι η πλήρης ψηφιοποίηση αποτελεί, κατά την άποψή του, ένα στάδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Διευκρίνισε, πάντως, ότι δεν θεωρεί πως οι σημερινές ταυτότητες αποτελούν το ίδιο το «χάραγμα», αλλά ένα προηγούμενο στάδιο μιας εξέλιξης που, όπως εκτιμά, θα οδηγήσει σε πλήρη ψηφιοποίηση.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στο τι μπορούν να κάνουν όσοι διαφωνούν με αυτή την προοπτική. Υποστήριξε ότι η αντίδραση δεν θα πρέπει να είναι αντικοινωνική και κάλεσε τους πολίτες να ενημερώνονται, να εξετάζουν ποιοι τους έχουν παραπλανήσει στο παρελθόν και να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες.

Για τις συγκεντρώσεις και τις πορείες κατά των νέων ταυτοτήτων, ανέφερε ότι θα μπορούσαν να έχουν αποτέλεσμα εάν συμμετείχε σε αυτές μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι η παρουσία ακραίων ή γραφικών, όπως τους χαρακτήρισε, προσώπων επιτρέπει στο σύστημα να παρουσιάζει αυτές τις εικόνες ως αντιπροσωπευτικές του συνόλου των διαμαρτυρόμενων.

Παρά τα παραπάνω, τάχθηκε υπέρ της συμμετοχής των πολιτών στις συγκεντρώσεις, λέγοντας ότι θα πρέπει να συμμετέχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, χωρίς όμως να ταυτίζονται με συγκεκριμένες ομάδες που, όπως υποστήριξε, έχουν προκαλέσει ζημιά στον συγκεκριμένο αγώνα.

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Γιάννης Ζωγράφος υποστήριξε ότι «πάντα υπάρχει φως στον ορίζοντα» και επικαλέστηκε την ιστορική άποψη ότι χαμένος είναι ο αγώνας που δεν δίνεται. Παράλληλα, έκανε αναφορά στη χριστιανική πίστη, λέγοντας ότι ο Χριστός, κατά την άποψή του, βοηθά σε κάθε δίκαιο αγώνα, ακόμη και όταν η δοκιμασία είναι μεγαλύτερη.