Τι θα είχε γίνει εάν η χειροβομβίδα είχε σκάσει; Θα είχε επιβιώσει ο νεαρός αστυνομικός;

Από τα πρώτα θέματα στα δελτία ειδήσεων των καναλιών και των ραδιοφωνικών σταθμών ήταν η σύλληψη του επικίνδυνου Αλβανού (δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία η καταγωγή, ως τμήμα της είδησης το μεταφέρουμε) δραπέτη των φυλακών στα Τρίκαλα.

Το πρόσωπο αυτό με πλούσια εγκληματική δράση από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, ταλαιπωρεί την κοινωνία με τη συμπεριφορά του περίπου για μια 15ετία. 

Κάπου μέσα στα ρεπορτάζ αναφερόταν και το ότι στην προσπάθειά του να ξεφύγει, αυτός και κάποιοι συνεργοί του, πέταξαν δύο χειροβομβίδες στους αστυνομικούς που επιχείρησαν να τους εξουδετερώσουν. Ευτυχώς, καμία από τις δύο δεν έσκασε. Η μία μάλιστα έπεσε πάνω στο σώμα του ενός αστυνομικού και δεν έσκασε επειδή ο δράστης δεν είχε προλάβει να τραβήξει την περόνη…


Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε την είδηση της σύλληψης με έναν κάπως διαφορετικό τίτλο; Η πρότασή μας είναι «νεαρός αστυνομικός ζει σήμερα κατά τύχη»… Τι θα είχε γίνει εάν η χειροβομβίδα είχε σκάσει; Θα είχε επιβιώσει ο νεαρός αστυνομικός; Ρώτησε κανείς αν τον περιμένει οικογένεια, αν έχει γονείς, σύζυγο, παιδάκια, οτιδήποτε; Έχοντας πει αυτό, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα που η ελληνική κοινωνία πρέπει να το δει με περίσκεψη.

Όταν έχεις ένα αποδεδειγμένα εγκληματικό στοιχείο αυτού του επιπέδου, που ευθύνεται για τόσες παράνομες ενέργειες και ξέρεις ότι εξ ορισμού δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει ένοπλη βία για να αποφύγει τη σύλληψη, ή ακόμα κι αν βρεθεί ξανά στη φυλακή όπου θα τον τρέφει το χρήμα του δοκιμαζόμενου σήμερα φορολογούμενου πολίτη, θα επιχειρήσει ξανά να δραπετεύσει και θα έχουμε ξανά αθώα θύματα, όπως η νεαρή μετά την καταδίωξη στην Κορινθία, με βάση ποια λογική αφήνουμε τις δυνάμεις ασφαλείας να το ρισκάρουν;

Ορθώς τον αιφνιδίασαν και επιχείρησαν να τον συλλάβουν, το επιχείρημά μας είναι όμως ότι είναι απαράδεκτο να δίνεται σε αυτά τα άτομα το παραμικρό περιθώριο έστω να απειλήσουν τη ζωή είτε αστυνομικού είτε πολίτη. Θεωρούμε, ότι η ορθή μεταχείριση θα ήταν αυτή που θα του επιφύλασσε η αμερικανική αστυνομία. Προειδοποίηση σημαδεύοντάς τον κι εάν δεν υπακούσει αμέσως, δυστυχώς δεν έχεις άλλη επιλογή από το «να τον ξαπλώσεις».

Δυστυχώς αυτό είναι  το επίπεδο εκπαίδευσης που λαμβάνουν οι αστυνομικοί και τις πολυάριθμες ανεπάρκειες τους συστήματος. Επίσης, δεχόμαστε εκ των προτέρων την κριτική που θα μας ασκηθεί με το επιχείρημα ότι ενδεχομένως θα κινδύνευαν αθώοι πολίτες. Όταν έχεις όμως το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, τα πάντα εξαρτώνται από τους «κανόνες εμπλοκής».

Και δεν είναι φυσιολογικό να πετάει κάποιος χειροβομβίδες και σήμερα να τον βλέπεις καμαρωτό στον εισαγγελέα. Ούτε το να συνειδητοποιείς (όσοι τέλος πάντων το συνειδητοποιούνε) ότι οι διώκτες του, κάποιοι από τους υπερασπιστές του νόμου που επιχειρούσαν να τον εξουδετερώσουν, μάλλον ζουν σήμερα κατά τύχη και κάνανε Ανάσταση με τις οικογένειές τους, τις φυσικές ή τις επαγγελματικές… Δεν είναι σοβαρό. Ας το σκεφτούμε.

Σχολιαστε